Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/35395 K.2016/18739

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalı işyerinde 25/05/2013-20/10/2014 tarihleri arasında şöför olarak çalıştığını, günde 12 saat 6 gün şeklinde çalıştığını, 15-16 saate yaklaşan çalışma şekillerine zorlandığını ve amirleri ile bu konuyu konuştuğunu, yetkili amirin ise "çalışma şeklimiz bu , beğenmiyorsan çık" dendiğini, işten çıkmak istemediğini ve bunu amirlerine belirttiğini, bunun üzerine yetkili amirinin" işimize yaramazsın, muhasebeye git tazminatın ödensin, seninle yollarımız ayrılmıştır" diyerek 20/10/2014 tarihinde hiç bir sebep yokken işten çıkartıldığını, feshin usulüne uygun olarak yapılmadığını,

feshin son çare olması ilkesine aykırı hareket edildiğini iddia ederek işe iadesini, işe iade yönündeki kararın kesinleşinceye kadar geçecek süre için, 4 aylık ücret ve diğer hakları tutarında ücretinin tahsilini, işe iade kararına uyulmaması halinde davacının 8 aylık ücreti tutarında tazminatın ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının özel transfer departmanında çalıştığı dönemde zaman zaman kendisine verilen işlere gitmek istemediğini, ekip liderleri ve proje sorumlularının her bir iş talebinde kendisini ikna etmek zorunda kaldığını, Ekim ayında kendisine verilen bazı işlere de gitmediğini, bu görevlerini yerine getirmeme hususunu alışkanlık haline getirdiğini, haftalık çalışma saatlerinin hiç bir suretle iş kanununa aykırı olmadığını, kendisine verilen son işlere de gitmediğini, kendisine verilen görevlerde fazla mesai yapması istenmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş akdinin geçerli ya da haklı nedenle yapıldığı konusunda ispat yükü üzerine düşen işverenin davacının aracının uydu takip kayıtlarının sunmamış olması ve tanıkların da davacı beyanlarını destekler anlatımları nedeniyle ispat yükünü yerine getiremediği kabul edilerek, davacının iş akdinin feshinin geçerli nedene dayanmadığına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: Davacının, 16 ve 17 Ekim 2014 tarihlerinde verilen görevleri yapmadığı, müşteri şikayetlerine sebebiyet verdiği, davacının savunmalarında belirttiği sebeplerin görevini yapmamasını haklı kılmadığı, davacının davranışlarının işyerinde olumsuzluklara yol açtığı, işverenin kıdem tazminatını ödeyerek iş akdini geçerli nedenle feshettiği anlaşıldığından davanın reddi yerine kabulü hatalıdır. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.