Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/35582 K.2016/299

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin işyerinde Haziran 2000-Temmuz 2015 tarihleri arasında öğretmen olarak kesintisiz çalıştığını, 2013 yılı Temmuz ayı sonunda müvekkiline bayramdan sonra işe gelmemesinin söylendiğini, işten çıkışının 2013 yılı Temmuz ayında gerçekleşmiş olmasına rağmen davalı işveren tarafından sebebini bilmedikleri bir şekilde Eylül ayına kadar primlerin ödenmiş olduğunu, bu nedenle işsizlik maaşı alamadığını ve mağdur olduğunu iddia ederek kıdem ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının müvekkili anaokulunda 01.10.2009 tarihinde ve 235-18 sayı ile stajver usta öğretici olarak çalışmaya başladığını 08.1 1.2010 tarih ve 235-32 sayılı yazı ile stajyerliğinin kaldırıldığını ve usta öğretici olduğunu, davacının 11/08/2011 tarihli dilekçesi ile istifa ettiğini, istifanın Bahçelievler ilçe milli eğitim müdürlüğüne üst yazı ile sunulduğunu işe başlamak istemesi üzerine 01/02/2012 tarihinde tekrar işe başladığını, 27/08/2013 tarihinde yıllık izninin bitmesine rağmen izinsiz olarak işe gelmediğini, işsizlik maaşı için kendi isteği ile istifa etmeyeceğini beyan ettiğini,

ancak Bakanlık yönetmelikleri gereği usta öğretici olmadan çalışamayacakları ve bu süreçte de çalışan bulunamaması nedeni ile ve kendisinin de sağlık sebepleri nedeni ile sigortadan yararlanmak istemesi nedeni ile müvekkilince yeni biri bulunana kadar sigortadan çıkış yapılmadığını, davacının hastalığı nedeni ile sürekli idari izin kullandırıldığını, bu idari izinlerde dahi maaşının tam olarak ödendiğini, iş sözleşmesinin göreve mazeretsiz ve izinsiz devamsızlığı nedeni ile bu kez müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının usta öğretici olarak kaymakamlık onayı ile görevlendirildiği ve statü hukukuna tabi olduğunun anlaşıldığı yargı yolu olarak idari yargının görevinin bulunduğu gerekçeleriyle yargı yolu caiz olmadığından usul yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işveren 5580 sayılı kanuna tabi olarak işletilen özel öğretim kurumu olup davacının davalıya ait özel öğretim kurumunda anaokulu öğretmeni olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 9. Maddesi uyarınca, “ Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, bu Kanun hükümleri saklı kalmak üzere; sosyal güvenlik ve özlük hakları yönünden; 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu ile 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine tâbidir.”

Buna göre somut uyuşmazlıkta, usta öğretici olarak görev yapan davacı ile davalı özel öğretim kurumu arasında işçi işveren ilişkisi mevcut olup, davacının atanması ve çalışma izin süresinin uzatılması hususlarında İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nün ve Kaymakamlık makamının onay mercii olmaları, adı geçen makamların davacının işvereni oldukları ya da davacının idari atama tasarrufu ile çalıştığı anlamına gelmemektedir. Davacının İş Kanuna tabi olarak iş sözleşmesi ile çalıştığının kabulü gerekir. Bu durumda uyuşmazlığa bakmaya iş mahkemeleri görevli olduğundan, mahkemece işin esasına girilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: