Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/35614 K.2017/9271

Dava

Davacı-karşı davalı, asıl davada kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, ücret ve prim alacağı, asgari geçim indirimi alacağı, izin ücreti alacaklarının, davalı-karşı davacı karşı davada ise manevi tazminat ve maddi tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı-Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 05.05.2003-09.08.2012 tarihleri arasında güzellik uzmanı olarak en son haftalık 300,00 TL ücretle çalıştığını, davalının yıllık izinlerini kullanmış gibi, asgari geçim indirimlerini almış gibi gösteren belgeyi müvekkilinden imzalamasını istediğini, müvekkilinin imzalamamasına kızan davalının iş akdini haksız ve bildirimsiz olarak feshettiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin, asgari geçim indirimi, prim ve ücret alacaklarının tahsilini; karşı davada ise davanın reddini talep etmiştir.

B) Davalı-Karşı Davacı Cevabının Özeti:

Davalı vekili asıl davada, davacının diğer çalışan ...'le son zamanlarda müşterilere müvekkilini kötüleyerek kendi açacakları işyerini davet ettiklerini, 9.8.2012 günü akşamı ...'in davacıyı arayarak pensleri ve çantasını istediğini ve alarak işyerinden habersiz olarak ayrıldığını, bir daha işyerini gelmediğini, davacının ertesi sabah işyerine gelerek 15 adet pens, 20 adet törpü, 20 adet ponza taşını çalarak işyerinden ayrılması üzerine iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini; karşı davada ise davacının işyerinden çaldığı malzemelerin toplam değeri 1.000,00 TL maddi tazminat ile davacının yaptığı hırsızlık müvekkilini müşterilere kötülemesi ve girdiği rekabet nedeni ile 10.000,00 TL. manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak asıl davada dinlenen tanık beyanlarına göre davacı ile birlikte çalıştığı Gülfer ile davalı arasında gerginlik olduğu, davalının her iki çalışanı işten çıkarmak istediği ancak tazminatları ödemek istemediği, davacının iş akdi sona ermeden 2-3 hafta öncesinden iki yeni eleman aldığı ayrıca davalının izin defterini imzalamasını davacıdan istediği, davacının belgeyi imzalamadığı, bunun üzerine işveren tarafından iş akdinin feshedildiği,

davacının İşkur'a verdiği şikayet dilekçesinde de hiçbir neden gösterilmeksizin hırsızlıkla suçlanarak işten çıkarıldığını beyan ettiğinin anlaşıldığı ve davalı işverence de iş akdinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiği ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne; karşı davanın da reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalının tüm davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davalı-karşı davacının ücret ve asgari geçim indirim alacaklarının ödendiği ve yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığının ispatı için karşı tarafa yaptığı yemin teklifi Mahkemece bu delile cevap dilekçesi ve delil listesinde dayanılmadığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de; bu delile cevap dilekçesi içeriğinde açıkça dayanıldığının anlaşılması karşısında yerinde değildir.

Bu itibarla, Mahkemenin davalı-karşı davacının yemin teklifini eda ettirmeden yargılamayı sonuçlandırması usule ve kanuna aykırıdır.

3-Dosya içeriğine göre ıslaha karşı zamanaşımı definin süresi içinde ileri sürülüp sürülmediği hususunun açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Islah dilekçesinin karşı tarafa 21.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği sabittir. Mahkeme zamanaşımı defi 2 haftalık süre geçtikten sonra 05.08.2015 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Davalı/karşı davacı, temyiz dilekçesinde zamanaşımı definin 04.05.2015 tarihinde UYAP üzerinden yapıldığını, bu nedenle süresi içinde olduğunu iddia ederek ekinde ispat için UYAP kaydını sunduğundan bahsetmiş, ancak ekte bu belgeye rastlanılmamıştır.

Mahkemece zamanaşımı definin UYAP üzerinden hangi tarihte yapıldığının araştırılması, şayet süresi içinde ise değerlendirilmesi için de kararın bozulması gerekmiştir.