Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/35958 K.2019/3602

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde kalite kontrol surumlusu olarak 03/11/2011 tarihinde çalışmaya başladığını, aynı işyerinde özveri ile hizmet akdine bağlı çalıştığını, işyerinde sistematik olarak fazla çalışma yapıldığını, dini mili bayramalar da dahil olmak üzere haftanın her günü çalıştığını ve bu çalışmaların karşılığı olan ödemelerin kendisine yapılmadığını, davacının birçok kez fazla çalışma hafta tatili dini milli bayram ve yıllık izin alacaklarını talep ettiğini ve bir sonuç alamadığını, Ocak ve Şubat aylarına ait ücretleri hala ödenmediğini,

bu nedenlerle davacı 03/03/2015 tarih ve ... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile iş kanunun 24/II -e maddesi gereğince iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, iücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti: Davalı vekili, davacının 03/11/2011 yılında çalışmaya başladığını, işyerinde haftalık çalışma sürelerinin dışında çalışma olmadığını, hafta sonu dini ve milli bayramlarda da çalışma yapılmadığını, davacının çalışma sürelerine ilşikin iddialarının yersiz olduğunu, davacının yıllık izin kullandığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve ... Noterliğinin ihtarnamesinin ve banka kayıtlarının birbirini teyit ettiği görülmekle, davacının aylık ücretlerinin geç ödendiği, bu gecikmenin bazen 2 aya yaklaştığı, yıllık izin ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediği, bu durumda davacının iş sözleşmesini 4857 sayılı Yasa'nın 24/II-e maddesi gereğince haklı nedenlerle feshettiği, dolayısıyla kıdem tazminatına hak kazandığı,

dava açıldıktan sonra davacıya kıdem tazminatı olarak 3.788,51 TL ödemede bulunulduğu görülmekle 135,95 TL kıdem tazminatının davalıdan fesih tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin taleple ilgili olarak dava konusuz kaldığı için esas hakkında hüküm tesisine yer olmadığı, davacının 2015 yılı Ocak ve Şubat aylarına ait ücretinin dava açılmadan önce davalı tarafça ödendiği, davacının kullanmadığı yıllık ücretli izin alacağının dava açıldıktan sonra 06/04/2015 tarihinde yatırıldığı, dolayısıyla davanın konusuz kaldığı,

tanık beyanları, davacıya ait bordro ve bilirkişi raporları karşısında davacının dini ve milli bayramlarda çalışmadığı, davacının fazla mesai yaptığı halde ödenmediği anlaşılmakla bilirkişi tarafından hesaplanan fazla mesai ücretinden %30 hakkaniyet indirim ile davalıdan tahsiline karar verildiği gerekçesi ile ücret, ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin reddine, yıllık izin ücreti talebinin konusuz kalması nedeniile bu talep hakkında esasa dair karar verilmesine yer olmadığına, sair taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz: Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. E)Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti bakımından;

Davacı asıl, Dairemiz tarafından birlikte incelenen Dairemizin ... Esas sayılı dosyasında (... İş Mahkemesi’nin ... Esas sayılı dosyasında) tanık sıfatı ile verdiği ifadesinde “Sabah 08.00'da işe başlıyorduk. Akşam 19.00'a kadar çalışıyorduk. Öğlen 1 saat yemek molası, 2 kez 15 dakikalık çay molamız vardı. Daha sonra yaklaşık 1,5 yıl önce birisinin şikayeti üzerine akşam mesaimiz 18.30'a çekildi. Ancak yemek molamız 45 dakikaya, çay molalırımız da 10 dakikaya indirildi.

Cumartesi günleri genelde çalışıyorduk. Sürekli olmamak kaydı ile pazar günleri de çalışıyorduk. Bazen sabah 08.00 de işe girip ertesi gün 13.30 da ya da gece 01.30 da işten çıktığımız oluyordu. Mesainin bir düzeni yoktu. Pazar günleri de çalışıyorduk. Ancak şikayetten sonra 1,5 yıldır pazar günleri çalışma olmadı. Ara sıra çalıştığımız oldu. Şikayetten önce haftada 7 gün çalıştığımız oluyordu.

Ama son 1,5 yıldır olmadı….fazla mesailerimiz bize elden ödeniyordu fazla mesai ücretlerimizi alıyorduk. Ancak bu hakettiğimiz miktar değildi. Günlük 35 TL fazla mesai ücreti alıyorduk ” yönünde ifade vermiştir. Gerek davacının bu ifadesi içeriği ve özellikle davacının günlük 35 TL fazla mesai ücreti aldığını belirtmesi karşısında davacının fazla mesai ücreti talebinin tamamen reddi gerektiği düşünülmeksizin bu talebin kabulü hatalıdır.