Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/36133 K.2019/3185

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalıya ait işyerinde kontrol görevlisi olarak 27.05.2009-25.04.2014 tarihleri arasında en son 950 TL net ücretle çalıştığını, hafta içi 09.00-19.00 arası, yaz döneminde ise 09.00-19.30 çalıştığını, cumartesi 09.00-15.00 arası çalışmanın devam ettiği 3 ayda bir cumartesi 15.00 dan pazar sabahına kadar çalıştığını, fazla mesailerinin ödenmediğini ve SGK tahakkuklarına yansıtılmadığını, bu nedenle iş akdini feshederek ihtar gönderdiğini, kıdem tazminatı, fazla mesai alacaklarını talep ettiğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdini haksız feshettiği, davacının zaman zaman fazla mesai yaptığı ancak bunun bordrolara yansıtıldığı ve davacının ihtirazi kayıt koymadan maaşını aldığını, davacının belirttiği çalışma saatlerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu cumartesi günleri çalışma yapılmadığını, bordroların davacı tarafından imzalandığını, davacının paketleme elemanı olduğu sayım işlerini yapmadığını görev tanımında olmadığını, 3 ayda bir yapılan sayımla ilgili iddiasının ispatlaması gerektiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının haftanın 09.00-19.30 saatleri arasında ve hafta sonu cumartesi günleri 09.00-16.00 saatleri arasında çalıştığı, fazla mesai yaptığı kabul edilerek ve yapılan fazla mesai karşılığı ücretlerin ödenmediğinden bahisle kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı yaz aylarında 09.00-19.30 saatleri, kış aylarında ise 09.00-19.00 saatleri arasında hafta sonu ise 09.00-15.00 saatleri çalıştığını iddia etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının çalışma saatlerinin hafta içi yaz ayları için 09.00-19.00 saatleri arası bu dönem dışındaki aylar için ise 09.00-19.30 saatleri, hafta sonu ise 09.00-16.00 saat arası olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Ancak; Dairemizce incelenen ve onama kararı verilen ve davalı işyerinde çalışan davacı tanığına ait ... E., 2018/19589 K. sayılı dosyada çalışma saatleri yaz dönemi olarak kabul edilen 1 Nisan-1 Ekim döneminde 09.00-19.30 saatleri arası, kış dönemi olarak kabul edilen 1 Ekim -1 Nisan döneminde ise 09.00-19.00 saatleri arasında olduğu, hafta sonu çalışmasının ise 09.00-15.00 saatleri arasında olduğu kabul edilmiş ve mahkemece buna göre karar verilmiştir.

Davacı yaz dönemi 09.00-19.30, kış döneminde ise 09.00-19.00 saatleri arası çalıştığını, hafta sonu 09.00-15.00 arası çalıştığını iddia etmesine rağmen mahkeme tarafından yaz dönemi için Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarının kabulü ile 09.00-19.00 saatleri arasında, bu dönem dışında kalan aylar için ise 09.00-19.30 arasında, hafta sonu ise 09.00-16.00 saatleri arası çalışmanın olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alarak yukarıda belirtilen esaslara göre HMK.nın 25. maddesindeki maddi vakıa ile bağlılık ilkeside gözetilerek fazla mesai ücreti hesabı yapılmalı ve yine gerektiği takdirde davalı yararına usuli müktesep hak gözetilerek fazla mesai ücreti ile ilgili bir karar verilmelidir.

Buna göre davacının fazla mesai ile igili talebi, hafta içi yaz dönemi olan 1 Nisan- 1 Ekim arası dönemde 09.00-19.30 saatleri, kış dönemi olan 1 Ekim-1 Nisan arası dönemde ise 09.00-19.00 saatleri arasında, hafta sonu ise 09.00-15.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.