Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/4481 K.2016/19522

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret, yıllık izin ücreti, genel ve resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle kısmen gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08/11/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücreti alacağının olup olmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, İş Kur tarafından davacıya yapılan imzalı bildirimde fazla mesainin yapıldığı aylarda bu alacağın bordrolara yansıtılarak ödendiğinin bildirilmesi, ayrıca dosyaya sunulan imzalı maaş bordrolarında tahakkuk bulunması karşısında yazılı delil ile ispat yükümlülüğü altında bulunan davacının bu iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle fazla çalışma alacağının reddine karar verilmiştir.

Keza ulusal bayram ve genel tatil alacağı da imzalı bordrolarda tahakkuklar bulunduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

Yargılama safhasında alınan bilirkişi raporunda imzalı bordrolara göre tahakkuk bulunan aylar dışlanarak ve zamanaşımı defi dikkate alınarak 12.06.2008-31.05.2012 tarihleri arasındaki fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları hesaplanmıştır.

Davalı işveren iş müfettişlerince 2011 yılında işyerinde yapılan incelemede yapılan tespit üzerine 2011 yılı 9. ayından itibaren geçmişe dönük olarak tüm fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının bordrolara tahakkuk ettirilerek ödendiğini savunmuştur.

Dosyadaki imzalı bordroların tetkikinden 2011 yılında 30 saat, 222 saat, 228 saat ve 173 saat gibi fazla çalışma tahakkuklarının olduğu görülmüştür.

Bu durumda, Mahkemece davalı işyerinde 2011 yılında yapılan denetime ilişkin inceleme evrakının tamamı getirtilip, denetim sonucu yapılan tespitin hangi dönem ve yıllara ilişkin olduğunun açıklığa kavuşturulması, bilahare davalının ödeme savunması ve 2011 yılı bordrolarındaki tahakkuklar da dikkate alınarak bu dönem için (denetim dönemi) hesaplanan fazla çalışma ücretinden bu tutarların mahsubu ile sonuca gidilmesi, diğer çalışma dönemleri açısından da tahakkuk bulunan aylar dışlanarak bu alacağın belirlenmesi gereklidir.

Herne kadar davalı tarafça 2011 yılı denetimi sonrası geçmiş dönem ulusal bayram ve genel tatil alacağının ödendiği de savunulmuş ise de dosyada bu savunmayı doğrular 2011 yılı bordrolarında olağan dışı bir tahakkuka rastlanılmadığı gibi bu alacağa ilişkin ayrı bir ödeme belgesinin de dosyaya sunulmadığı görülmüştür. Bu durumda tahakkuk bulunan aylar dışındaki ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınması gereklidir.

Eksik incelemeyle sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Hükmedilen alacak miktarlarının brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda belirtilmemesinin infazda tereddüde mahal verebileceğinin düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: