Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/4698 K.2015/9319

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli bir nedene dayalı olmadan ve ihbar sürelerine uyulmadan son verildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücretleri ve vergi iadesi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, müvekkili işverenlikte 01.08.2008-15.03.2009 tarihleri arasında sadece 7 ay çalıştığını, kendi isteği ile işten ayrıldığından kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmadığını, davacının aldığı en son aylık brüt maaşının 690,00 TL olduğunu, bu durumun davacı tarafından imzalanmış bulunan maaş bordroları incelendiğinde anlaşılacağını, vasıfsız bir işçi olarak aylık net 1.150,00 TL maaş alabilmesinin imkansız olduğunu, davacının maaşı konusundaki beyanlarının doğru olmadığını,

davacının noter huzurunda müvekkili şirketi ibra ettiğini ve dava haklarından feragat ettiğini müvekkili şirket tarafından ödenmeyen hiçbir işçilik alacağının bulunmadığını, tüm işçilik alacaklarının kendisine ödendiğini, davacının çalışma süreleriyle çalışma gün ve saatlerine ilişkin beyanlarının doğru olmadığını, müvekkili şirkete ait işyerinde haftalık 45 saati aşan herhangi bir çalışmanın söz konusu olmadığını, davacının müvekkiline ait işyerinde 7 aydır çalıştığı ve 1 yılını doldurmadığından yıllık izine de hak kazanamadığını, davacının maaşlarının eksik ödendiği iddialarının doğru olmadığını,

davacının çalıştığı dönem içerisinde maaşlarının tümünün eksiksiz olarak ödendiğini, davacının hafta sonu çalışması, bayram ve genel tatillerde herhangi bir çalışması bulunmadığından hafta sonu çalışma ücreti ya da bayram ve genel tatil ücreti vs. hak kazanamadığını, davacıya ve başka işçilere ikramiye verilmesinin söz konusu olmadığını, müvekkili şirkete ait işyerinde ikramiye uygulamasının olmadığını, davacının vergi iadesi alacağının olmadığını, adli yardım talebinin haksız ve yersiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından feshedildiği, davalı işverenin feshin haklı bir fesih olduğuna ilişkin delillerle ispat edemediği, aksine davacının iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini tanık ve diğer delilleriyle ispat ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yerel Mahkemece hüküm kurulurken “taleple bağlılık” ilkesi ihlal edilmiştir.

Şöyle ki: Davacı vekili ıslah dilekçesinde 1.345,30 TL ihbar tazminatının ve 719,01 TL vergi iadesi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istediği halde yerel Mahkemece talep aşılarak 1.445,30 TL ihbar tazminatının ve 791,00 TL vergi iadesi alacağının hüküm altına alınması suretiyle talepten fazlaya karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca, dava dilekçesinde açıkça Temmuz ayı maaşından 200,00 TL ve Ağustos ayı maaşından 780,00 TL'nin ödenmediği belirtildiği halde ücret alacağının bilirkişi raporunda talep aşılarak 1.351,56 TL olarak hesaplanması ve ıslahen de bu miktarın istemesi neticesinde yerel Mahkemece de işbu miktara hükmedilmesi suretiyle “taleple bağlılık” kuralının ihlali hatalıdır.

F) Sonuç: