Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/5190 K.2016/18893

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 05/04/2009 tarihinden 05/07/2013 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; 06/07/2013 cumartesi günü davacının mesaiye geldikten sonra takip eden ilk iş günü pazartesi gününden başlamak üzere bir daha işe gelmediğini, 08/07/2013 günü davacının işe gelmediği için tutanak tutulduğunu, davacının işi bıraktığını, yıllık izinlerini kullandığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacının davalıya ait işyerinde 2 Yıl 7 Ay 23 Gün çalıştığı, iş akdinin davacı tarafından fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshedildiğinden davacının kıdem tazminatı talep hakkının doğduğu ancak işi kendisi bıraktığından ihbar tazminatı talebinin reddine, davacının fazla çalışma yaptığını ispat ettiği halde bu çalışmaların karşılığı olan ücretlerin ödendiği,

ücretli izinlerin kullandırıldığı veya ücretinin ödendiği imzalı ücretli izin defteri, ücret bordrosu ve makbuz gibi belgelerle işveren tarafından ispat edilemediğinden davacının bu alacaklarının bulunduğu kabul edilerek, davacının hak ettiği alacakların miktarı konusunda alınan bilirkişi raporunda 6.612,73-TL kıdem tazminatı, 396,67-TL izin ücreti, 11.993,95-TL fazla çalışma ücreti alacaklarının bulunduğu hesaplanmış olup, fazla çalışma ücretinden takdiren 1/3 indirim yapılıp ıslah dilekçesi dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında yıllık izin ücretinin hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta bilirkişi raporu düzenlendikten sonra işverence sunulan yıllık izin defteri örneğinde davacının 14 günden toplam 28 gün izin kullandığı görülmektedir.

Mahkemece davacı beyanı esas alınıp 21 gün izin kullandığı kabul edilerek kalan 7 gün için izin ücreti alacağı hüküm altına alınmış ise de bu kabul dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Bu nedenle davacıdan yıllık izin belgelerine karşı diyecekleri sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç: