Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/5238 K.2016/19127

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; 02.08.2008 tarihinden 24.08.2012 tarihine kadar davalı işyerinde pompacı olarak çalıştığını, en son net ücretinin 890,00 TL olduğunu,24.08.2012 tarihinde mesai saati bitiminde şirket müdürü tarafından iş akdine son verildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin, genel tatil ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının görev esnasında şirkete bağlı olmayan araçlara usulsüz biçimde satış yaparak haksız kazanç elde ettiğini, şirkette yetkili müdürün bu hususta 25.08.2012 tarihinde Dudullu Şehit İsmail Akkoyun Polis Merkezi Amirliğinde vermiş olduğu ifade ve işyerinde çekilen kamera kayıtlarının bu iddiaları doğruladığını, bunun üzerine davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini,davacının her türlü hak ve alacağını aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde 24/08/2012 tarihinde iş akdinin feshedildiğini iddia etmiştir. Davacının hizmet döküm cetvelinde ise işten çıkış tarihinin 29/08/2012 olduğu görülmüştür.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda SGK kayıtlarına itibar edilmiş, davacının işten çıkış tarihi 29/08/2012 kabul edilerek hesaplamalar yapılmıştır.

Davacının dava dilekçesinde fesih tarihini 24/08/2012 olarak belirtmesine rağmen talep aşılarak SGK kayıtlarındaki işten çıkış tarihi olan 29/08/2012 'nin esas alınması ve davacının alacaklarının bu tarihe göre hesaplanması HUMK. nun 74. (HMK. 26) maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kıdem ve ihbar tazminatının giydirilmiş ücretten, diğer işçilik alacaklarının ise çıplak ücretten hesaplanması gerekir. İşçiye ücreti dışında ödenen asgari geçim indirimi yasa ile getirilmiş olup, bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır. Bu nedenle ücretin eki değildir. Ücret olarak nitelendirilemez ve tazminat işçilik alacaklarının hesaplanmasına esas ücrete dahil edilemez.

Hükme esas bilirkişi raporunda davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının asgari geçim indirimi de dahil edilmiş ücretten hesaplanması hatalıdır. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı asgari geçim indirimi dikkate alınmadan hesaplanıp belirlenmelidir.

4-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: