Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/5297 K.2016/20850

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin ... mağazasında mağaza müdürü olarak aylık 1400 TL ücret ile 15.08.2011 tarihinde çalışmaya başladığını, ancak sigortaya 08.10.2011 tarihinde bildirildiğini, davacının ücretinin 1600 TL olacağı konusunda anlaşılmasına rağmen 1400 TL ödendiğini, bunun da 950 TL’sinin bankadan kalanının elden verildiğini, dolayısı ile 450 TL’lik kısmın ... ya bildirilmediğini, davacının mağaza müdürü olması sebebi ile kasada çıkan açıkların davacının maaşından kesildiğini, davacının bu nedenlerle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve kira gideri alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkette 08.10.2011-31.10.2012 tarihleri arasında aylık net 950,00 TL ücret ile çalıştığını, davacıdan işe devamsızlığını izah edecek haklı ve yasal mazeretini bildirilmesinin istendiğini ancak davacının mazeret sunmadığını, davacının iş akdinin İş Kanunu 25/II-g bendi uyarında haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, emsal ücret araştırmasında davacının ücretinin 1200 TL net olarak bildirildiği, emsal ücretin taraf iddialarının arasında kaldığı, davacının ücretlerin ... ya eksik bildirildiğine ilişkin haklı fesih iddiasının emsal ücret araştırması kapsamında ispatlandığı, ancak davacının hizmet süresinin 11 ay 9 gün olmakla, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağı talep hakkının bulunmadığı, davacının fazla mesai yaptığı, bu çalışmalarına karşılık gelen ücretin ödendiğinin davalı işverenlikçe ispatlanamadığı anlaşılmakla, davacının fazla mesai ücreti alacağı ile son ay ücret alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı fesih tarihi olan 17/09/2012 tarihinde en son aylık ücretinin net 1.400,00 TL olduğunu iddia ederken davalı taraf davacının aylık net 950,00 TL ücret ile çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal ücret araştırması dikkate alınarak davacının aylık ücreti net 1.200,00 TL olarak kabul edilmiş ise de, bu kabul dosya içeriğine uygun değildir. Zira emsal ücret araştırmasında Koop-İş Sendikası tarafından, “müşteri temsilcisi” olarak çalışan bir işçinin aylık net 1.200,00 TL alabileceği bildirilmiştir. Davacı ise davalı işyerinde “mağaza müdürü” olarak çalışmıştır. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile davacının yaptığı iş nazara alındığında aylık ücretin net 1.400,00 TL olarak kabulü dosya içeriğine uygun ve makuldür. Bu ücret üzerinden sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.