Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/5345 K.2016/19207

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde üretim operatörü olarak çalışırken emekliliğe hak kazandığını ve bu nedenle işten ayrılmak istediğini işverene bildirdiğini, işverence iradesi sakatlanarak istifa dilekçesi alındığını ve kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağının davalıdan tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının istifa etmesi nedeni ile kıdem tazminatına hak kazanmadığını, müvekkili şirkete hizmet veren şirket çalışanın kadın işçiye ilişki kurmak amacı ile karşı tarafın talebi ve isteği olmaksızın davacının telefon numarasını vermesi ile ilgili gelen şikayet üzerine savunma istendiğini, müvekkilinin fesih iradesi kullanmamasına karşın, davacının bu durumu eşinin duymasını istemediğinden istifa ettiğini, emeklilik sebebi ile fesih yapmadığını, fazla çalışma alacağı da olmadığını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 23 yıllık kıdemi bulunan ve yasal olarak da emeklilik nedeniyle işten ayrılma hakkını kazanmış olan bir işçinin bu tüm haklarını yakarak istifa etmesinin yerleşmiş Yargıtay uygulaması ve hayatın olağan akışına uygun düşmediği, bu nedenle davalı tarafın savunmasına itibar edilmediği, davacının 15 yıl sigorta süresi ve 3600 prim gün sayısını doldurması nedeniyle işten ayrıldığı ve kıdem tazminatına hak kazandığı, davacıdan alınan istifa dilekçesinin iradesinin fesada uğratılarak alınması nedeniyle geçerli olmadığı ve davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ancak fazla mesai alacağının ispat yokluğu nedeni ile reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin sona eriş şekli ile ilgili taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, işveren savunmasına dayanak istifa belgesine değer verilmemiş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Dosyada mevcut el yazılı 27/08/2013 tarihli istifa dilekçesinde davacının "gördüğü luzum üzerine" istifa ettiği yazılı olup her ne kadar davacı bu dilekçenin irade fesadı altında alındığını iddia etse de bu iddayı kanıtlamış değildir. Öte yandan, işveren, evli olan davacının, işyerinde çalışan bir genç kadın işçiye, ilişki kurmak amacı ile, karşı tarafın rızası olmadan, telefon numarası verdiği yönünde şikayet gelmesi üzerine işciden savunma talep edildiğini açıklayıp 27/08/2013 tarihli savunma istemi belgesi ile aynı tarihli davacı savunmasını ibraz etmiştir. Davacının ise savunmasında olayı kabul ettiği görülmüştür.

Açıklanan delil durumu ve özellikle davacının 27/08/2013 tarihli savunmasına göre istifanın savunmaya konu olaydan duyulan utanç ve olayın eşi ve başkaları tarafından duyulması korkusundan kaynaklandığı ve iş sözleşmesinin davacının istifası ile sona erip emeklilik iddiasının feshe haklılık kazandırmaya yönelik olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece davacının kıdem tazminatı talebinin reddi yerine hatalı değerlendirme ile kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: