Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/5621 K.2016/19926

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde kalite güvence lideri olarak çalışırken ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi ve işyerinde olumsuz koşullar nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, asgari geçim indirimi, bir kısım aylık ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının istifa etmek suretiyle işyerinden ayrıldığını, bu nedenle kıdem tazminatı talep hakkı bulunmadığını, davacının huzurdaki davayı açtıktan sonra yanlış yaptığını anlayarak davalı tarafın yanına geldiğini ve bir ibraname tanzim ederek davalıya verdiğini, istifa dilekçesi ve ibranameden de anlaşılacağı üzere alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücretlerin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma, yıllık izin, asgari geçim indirimi ve bir kısım aylık ücret alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı davalıya ait işyerinde kalite güvence lideri olarak çalıştığını ve aylık ücretinin en son net 1.850,00 TL olduğunu iddia ederken davalı taraf davacının 1.050,00 TL ücretle çalıştığını savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ücret bordrolarına itibar edilmiş ise de bu kabul dosyadaki delil durumu ile davacının işyerindeki kıdemi ve yaptığı işe uygun değildir.

Dinlenen tanıklar ücretlerin bir kısmını bankadan bir kısmını ise elden aldıklarını açıklamışlardır. Yapılan emsal ücret araştırmasında da davacı iddiasının üzerinde ücret miktarı belirlenmiştir. Davacının davalı işyerindeki 7 yıllık hizmet süresi ve yaptığı iş dikkate alındığında iddia edilen ücretin kanıtlandığı kabul edilip davacının alacaklarının buna göre belirlenmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile ücretin yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: