Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/5946 K.2016/20884

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalı şirkete ait işyerinde 01/09/2008 - 27/02/2013 tarihleri arasında hemşire olarak çalıştığını, 01/08/2012 tarihine kadar ... İlköğretim Okulu'nda sonrasında ise ...

İlkokulu ve Ortaokulu'nda çalıştığını, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesine göre maaşına her yıl %10 zam yapılmasının kararlaştırıldığını, davacının bu şekilde 1.500,00 TL ücret ile çalışmaya başladığını ve sonraki yıllarda yapılan zamlarla birlikte maaşının 2.100,00 TL'ye arttırıldığını, ancak 2012 yılı Haziran ayında maaşının 1.966,00 TL'ye düşürüldüğünü, 2013 Ekim ayından itibaren ise maaşının 1.973,00 TL olarak ödendiğini, davacının, ücretlerinin eksik ödenmesi ve fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedenleriyle işverene sık sık şikayette bulunduğunu,

bunun üzerine okul müdürü ...'nin davacıya 10/09/2012 tarihli "2012-2013 öğretim yılı hemşirelerinin görev ve sorumlulukları" başlıklı bir yazı gönderdiğini ve imzalamasını istediğini, davacının yazıyı incelendiğinde, fiili çalışma saatleri ile örtüşmeyen ve fazla mesai yapmıyormuş gibi gösteren bir yazı olduğunu gördüğünü, yazıdaki bilgilerin gerçek dışı olduğunu ve çalışma saatleri ile uyuşmadığını belirterek ilgili yazıyı imzalamadığını, bu şekilde taraflar arasındaki uyuşmazlığın tüm itirazlara ve görüşmelere rağmen giderilmediğini, bir sonuç alamayan davacının, işverenin sözleşmeye aykırı hareket etmesi,

maaşını eksik ödemesi ve fazla mesai ücretlerini ödememesi nedenleriyle 27/02/2013 tarihinde iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; çalışanların maaşını brüt üzerinden ödediğini, aylara göre vergi kesinti oranlarının değişmesi sebebiyle çalışanların hesabına her ayki net maaşın farklı tutarlarda yatabildiğini, çalışanın aylık net maaşının 12 ay boyunca eline geçen net rakamının toplamının 12'ye bölünmesi ile hesaplandığını, bu hesap yapıldığında davacının 2012 yılı için asgari geçim indirimi hariç aylık ortalama net ücretinin 1.931,51 TL olduğunu, 2012 Eylül ayında maaş ödeme sistemin brütten nete çevrildiğini, davacının maaşının muhasebesel bir hata neticesinde 1.900,00 TL olduğunu ve davacıya beş ay boyunca 32,00 TL eksik maaş ödendiğini,

bu eksikliğin davacının uyarıları neticesinde 2013/Şubat ayında fark edildiğini ve eksik yatan tutarların uygun görülen %3 civarı zam farkı ile ödendiğini, davacının %10 şeklindeki maaş zammı iddiasının haksız olduğunu, ayrıca iddia ettiği şekilde davalı işverene yaptığı bir fesih bildiriminin bulunmadığını, 28/02/2013 tarihinden 11/03/2013 tarihine kadar haber vermeksizin devamsızlık yapması sebebiyle iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi gereğince işveren tarafından haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı işyerinde fazla mesai yaptığını iddia ederek talepte bulunmuş, bu iddiasını ispat etmek için de tanık deliline tutunmuştur. Davalı ise davacının fazla mesai yapmadığını, yaptığı takdirde zaten çalışma saati konusunda kuruma borçlu olduğundan denkleştirme yapıldığını savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ve özellikle davalı tanık beyanları değerlendirildiğinde; davacının davalı işyerinde fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılacak iş, tüm tanık beyanlarını değerlendirerek fazla mesai alacağı talebini hüküm altına almaktır. Ayrıca davalının cevap dilekçesinde denkleştirme yapıldığını savunması, davacının bu hususta bir rızası olmadığından dikkate alınmamalıdır. Yazılı gerekçe ile fazla mesai alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: