Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/5994 K.2016/22248

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 01.10.1991-31.08.1999 tarihleri arasında ve 23.11.2000 tarihinden iş akdinin emeklilik sureti ile sona erdirildiği 04.03.2008 tarihine kadar işyerinde 2 dönem uluslararası tır şoförü olarak istihdam edildiğini, müvekkilinin işyerinde asgari ücret + sefer primi sistemi ile çalıştığını, müvekkilinin çalıştığı dönem boyunca... arası dorseci olarak,

aylık ortalama 2,5-3 sefer yaptığını, müvekkiline sefer başına 450 Euro sefer primi verildiğini, müvekkilinin iş akdinin anılan tarihte emeklilik sebebi ile sona erdirildiğini, davalı işverenlikçe hak kazandığı kıdem tazminatının asgari ücret üzerinden hesaplanarak ödendiğini, ancak Yargıtay kararları gereğince kıdem tazminatına esas ücretin tespitinde sefer başına verilen primlerin de dahil edilmesi gerektiğini, bu nedenle fesih tarihi itibarı ile asgari ücret üzerinden yapılan kıdem tazminatı ödemesinin tenzili ile bakiye kıdem tazminatının ödenmesi gerektiğini, müvekkilinin çalıştığı dönem boyunca 50 gün kadar izin kullandığını,

geri kalanını kullanmadığını, bu nedenle kullanmadığı yıllık izin ücreti alacağının ödenmesi gerektiğini iddia ederek; fark kıdem tazminatının ve yıllık izin ücreti alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 01.10.1991-31.08.1999 dönemine ait alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının ücretinin asgari ücret olduğunu, ücrete ilaveten süreklilik arz eden sefer primi ödemesinin olmadığını, davacıya yurtdışına çıkışlarda kendi sosyal harcamaları ve aracın mazot, yol geçiş ücreti vb. giderlerini karşılamak üzere ödenen harcırahın ücretin eki olmadığını bu nedenle kıdem tazminatı hesabında dikkate alınmamasını, davacının yıllık izinlerini kullandığın 2000-2003 döneminde 36 gün, 2003-2008 döneminde 70 gün olmak üzere toplam 106 gün tutarındaki 980.04 TL'nin davalının son bordrosunda tahakkuk ettirilerek banka hesabına ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi uluslar arası tır şoförü olup, ücret sistemi asgari ücret + sefer primi şeklindedir. Davacının da kabulünde olduğu üzere, kıdem tazminatı emeklilik nedeniyle iş akdinin sonlandığı dönemde, asgari ücret üzerinden ödenmiştir. Davacının fesih tarihi itibariyle ücreti, (sefer primi+asgari ücret) 2.347,81 TL brüt olup, 2008 yılının ilk yarısındaki kıdem tazminatı tavanı olan brüt 2.087,92 TL’yi aşmaktadır.

Bu durumda 2008 yılının Mart ayında geçerli kıdem tazminatı tavan ücreti olan 2.087,92 TL üzerinden kıdem tazminatı hesaplanarak, asgari ücret üzerinden ödenen davacının da kabulünde olan miktarın tenzili gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: