Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/6129 K.2016/22640

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde akaryakıt satış elemanı olarak çalıştığını, fazla çalışma karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin haftalık fazla çalışma süresi ihtilaflıdır.

Dosya kapsamında, davacının davalı işyerinde 12 saat çalışma 24 saat dinlenme esasına göre çalıştığı sabittir. Nitekim bu olgu Mahkemenin de kabulündedir.

Bu çalışma esasına göre davacının ilk iki hafta 5 gün takip eden 3 üncü hafta ise 4 gün çalışması olur. ... olarak bu şekilde yenilenen çalışma şekline göre davacı işçinin çalışma süresinden 1,5 saat ara dinlenme düşüldüğünde haftanın 5 günü çalıştığı günlerde 10,5X5=52,5 saat üzerinden 7,5 saat fazla mesai yapmış olur. Takip eden 3 üncü hafta ise 42 saat çalışma yapmış olacaktır. Bu durumda davacının haftalık 5 gün çalıştığı günler için 7,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken her hafta için 4 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir..