Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/6820 K.2016/22779

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının, davalıya ait işyerinde 17/01/2011-23/07/2012 tarihleri arasında çalıştığını, maaşlarının ödenmediğini, iş akdinin hiçbir sebep gösterilmeden feshedildiğini, iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, prim alacağı ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının, müteahhitliğini yaptığı inşaatta asgari ücret üzerinden evrak takibi, bakkal ve marketlere gidiş geliş işlerini yaptığını, inşaatın bitmesi nedeniyle işin sona erdiğini, yeni bir iş imkanı olmadığını, davacı ile aralarındaki iş akdi gereği 9 ay süren çalışma olduğunu, sigorta yaparak primlerini ödediğini, işin bitiminden sonra hesap yaparak 2.407,00 TL tutarında tespit ettikleri borcunu davacıya ödediğini, evlenmesi ve ihtiyacı olduğunu söylemesi üzerine yardımcı olmak için 8.000,00 TL daha verdiğini, ödenmesi gereken herhangi bir borcun olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; prim alacağı talebinin reddine diğer taleplerin de kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi dava dilekçesinde, fazla mesai yaparak çalıştığını ve karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia ederek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur. İddiasını ispat amacıyla davacı tanık deliline başvurmuştur. Dinlenen davacı tanıkları ise işyeri çalışanı değildir. Bu nedenle tanıklıklarına itibar edilemez. Davacı fazla mesai yaparak çalıştığı iddiasını, sair deliller ile de ispat edememiştir.

İspat edilemeyen fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken, mahkemece gerekçesi dahi açıklanmadan, fazla mesai ücreti talebinin kabulü hatalıdır.

3- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin HMK‘nun 297. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de bozma nedenidir.