Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/7007 K.2017/1340

Yerel mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı-karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı-karşı davalı isteminin özeti: Davacı-karşı davalı işveren vekili, davalı işçinin istifa ettiğini ama zorla istifa ettirildiği algısını yaratmaya çalıştığını, işçinin iddialarının yersiz olduğunu, işverenlikte vardiyalı sistemle çalışma yapıldığını ve fazla mesai yapılmadığını, işçinin yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek ihbar tazminatı alacağını istemiştir. B)Davalı-karşı davacı cevabının özeti:

Davalı-karşı davacı işçi vekili, işçinin bir kısım hak ve alacaklarının ödenmemesi, hakarete maruz kaldığını, en son işverenin tutum ve davranışları karşısında daha fazla çalışamayacağını anladığını, baskı ile işi bırakmaya zorlandığını, istifa dilekçesi imzalatılır iken 2013 yılından kalan yıllık izin ücretinin ödeneceğinin dendiğini ama 371 TL. olarak eksik ödendiğini, yıllık izinlerin kullandırılmayıp yapılan kısmi ödemenin alacağı karşılamadığnı, haftada 6 gün 09:00-19:00 veya 11:00-21:00 saatleri arasında vardiyalı çalıştığını, bazı günler ise 14:00-24:00 vardiyasına kaldığını,

her yılın Aralık -Nisan arası erken rezervasyonlarında yaşanan yoğunluk sebebi ile ortalama 3 haftada 1 kere 09:00-24:00 saatleri arasında çalıştığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davacı-karşı davalı işverenin davasının reddini ve işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı-karşı davacının haksız olarak işi bıraktığı davacı-karşı davalı tarafından kesin ve inandırıcı delillerle ispatlanamadığından kıdem ihbar tazminatına hak kazandığı ve ayrıca kullanılmadık senelik izinlerinin olması sebebiyle senelik izne de hak kazandığı, davalı-karşı davacının haksız olarak işi bıraktığı davacı-karşı davalı tarafından ispatlanamadığı, sunulan belgeler ile tanık beyanları incelendiğinde davacının fazla mesai yaptığı, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Bu paraların ödendiği davalı tarafından ispatlanamadığından ve fazla çalışmaların zamsız bölümünün parça başına ücretle ödenmiş olduğu kabul edilerek saat ücretinin %150 zammı şeklinde değil sadece %50 zamlı olarak hesaplanması gerektiği görülmekle buna göre yapılan bilirkişi hesabı hükme yeterli bulunduğu, ıslahtan sonra davalının ıslaha karşı itirazları ileri sürülmüşse de bu itirazların bilirkişi raporunda yeterince karşılandığı görülmekle ek rapora gidilmesine gerek görülmediği,

fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarına %35 oranında indirim yapıldığı gerekçesi ile davacı-karşı davalı işverenin ihbar tazminatı talebinin reddine, davalı-karşı davacı işçinin taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı-karşı davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı-karşı davalı işverenin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin ulusal bayram-genel tatil çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ulusal bayram-genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Ulusal bayram-genel tatil çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de ulusal bayram-genel tatil çalışmasının olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında ulusal bayram-genel tatil çalışmasının ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin ulusal bayram-genel tatil çalışması alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, ulusal bayram-genel tatil çalışması ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, her iki işçi tanığı da davacı işveren ile davalı olup aynı şekilde işten çıkarılmışlardır. Dairemiz tarafından eldeki dosya ile birlikte incelenen benzer dosyalar ... 12. İş Mahkemesi'nin 2014/33 Esas ve ... 1. İş Mahkemesi'nin 2014/20 Esas sayılı dosyaları birlıkte değerlendirildiğinde işveren tanıklarının beyanlarına göre sadece milli bayramlarda çalışma yapıldığının sübut bulduğu gözetilerek, sadece milli bayramlarda çalışma yapıldığının kabulü ile ulusal bayram genel tatil ücreti açısından hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

3-İşçi vekilinin dilekçesinde ödendiğini belirttiği 371 TL. yıllık izin ücretinin, yıllık izin ücreti alacağından mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

4-Hafta tatili ücreti açısından; karşı davalı-davacı işçinin dairemiz tarafından birlikte incelenen ... 12. İş Mahkemesi'nin 2014/33 Esas sayılı dosyasında tanık sıfatı ile verdiği ifadede "cumartesi-pazar çalışıyorduk, 2 haftada 1 pazar günü tatil yapıyorduk veya cumartesi tatil yapıyorduk, cumartesi-pazar çalışıldığında haftada 1 gün izin yapıyorduk" şeklindeki ifadesi kendisini bağlayıcıdır. Bu nedenle hafta tatili ücreti talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 09/02/2017 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.