Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/7131 K.2017/243

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde işletme müdürü olarak 02.11.2009 -15.11.2011 tarihleri arasında çalıştığını, yoğun çalışma temposu ve mesai kavramı olmaksızın gerçekleştirdiği çalışmalar nedeniyle iş sözleşmesini 15.11.2011 tarihinde İş Kanunu’nun 24/II-f maddesine istinaden sonlandırdığını, davalı Şirketin kendisine 15.552,10 TL ihbar tazminatı, 5.531,73 TL kıdem tazminatı ödendiğini, tazminatların eksik hesap edildiğini, bazı alacak kalemlerinin dikkate alınmadığını, aylık 300 TL'lik telefon yardımı, 900,00 TL'lik yakıt yardımı,

davacı adına tahsis edilen ... plakalı aracın 1.250,00-TL değerinde araç kiralama faturasının hesaplamalarda göz ardı edildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin yeniden hesap edilmesini, normal mesainin haftada 5 gün 09:00-18:30 arasında olduğunu, yarım saat yemek molası verildiğini, PDKS ile belirleneceği üzere çoğu zaman bu mesaiden daha fazla mesai yapıldığını, cumartesi ve pazar günleri de çalışıldığını, davalı şirket uygulamalarına göre yılda bir kez geçmiş yıl performansı dikkate alınarak yıl sonunda performans primi ödendiğini, 2011 yılı Kasım ayında işten ayrılan işçiye performans primi ödenmediğini,

aynı dönemde iş akdi sonlandırılan ... ile ...'a 2 brüt maaş tutarında prim ödendiğini, eşit davranma ilkesi gereği davacı lehine 2 brüt maaş olan 18.146,00 TL prim ödenmesi gerektiğini iddia ederek 100,00 TL fark kıdem tazminatı alacağının, 100,00-TL fark ihbar tazminatı alacağının, 100,00-TL fark yıllık ücretli izin alacağının, 1.000,00 TL fazla mesai alacağının, 18.416,00-TL prim alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 02.11.2009 - 15.11.2011 tarihleri arasında işletme müdürü olarak çalıştığını, iş akdini kendisinin feshettiğini, kıdem tazminatının tavan miktar dikkate alınarak hesap edildiğini, iş akdini kendi fesheden davacının ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacıya ihbar tazminatı adı altında ödeme yapılmadığını, 2011 Kasım bordrosunda "Diğer Genel" başlığı İle bir kısım ödeme yapıldığını, bu ödemenin davacının mağdur olmaması için verilen ek bir ödeme olduğunu, davacının yıllık izin ücretinin bordroda belirtilmek sureti ile ödendiğini, davacıya sağlanmış ek gider olmadığı İşin yapılabilmesi için sağlanan imkânlar olduğunu,

yapılan fazla mesailerinin de ücretinin içinde olduğunu, bu durumun sözleşmede de belirtildiğini, davacının aylık brüt 8.000-TL ücret aldığını, yılda 4 maaş ikramiye olmak üzere 16 maaş ile çalıştığını, davacının mesai saatlerini kendisinin belirleyebildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fark ihbar tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasındaki iş akdi işçi tarafından haklı nedenle feshedilmiştir. Bu olgu davacı işçinin kabulünde olup, taraflar arasında da uyuşmazlık konusu değildir. Bu fesih şekline göre davacı işçi ihbar tazminatına hak kazanamaz.

İşverenin ödememesi gereken ihbar tazminatını iyi niyet göstererek ödediği durumlarda ise esasen hiç ödenmemesi gereken tazminatın eksik ödendiğinden bahsedilemez. Bu itibarla, fark ihbar tazminatının reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: