Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/7153 K.2017/398

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde dikiş makinası ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının son zamanlarda veriminin düştüğünü, az iş yapıp işleri aksattığını bu davranışları nedeni ile kendilerini zarara uğrattığını, konu ile ilgili eğitimlere de gelmediğini, nihayetinde iş sözleşmesinin haklı olarak fesh edildiğini, tazminata hak kazanmadığı gibi başka alacağı da olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenliğin zarar olgusunun ve zararın davacı tarafından meydana geldiği hususunu somut deliller ile ispat edemediği, fesih şekline göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma alacağı da olduğu, diğer taleplerinin ise reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde, davalı işyerinde Cumartesi günleri 08.00-18.15 saatleri arasında çalışma yaptığını bildirmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise Cumartesi günleri 08.00-21.45 saatleri arasında çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

6100 sayılı HKM'nın 25. maddesine göre Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamayacağından yukarıda açıklandığı şekilde davacının iddia etmediği çalışma süresine göre yapılan hesaplamaya itibar edilmesi hatalıdır.

3- İhbar tazminatı ve fazla çalışma ücretinin ıslahla artırılan kısımlarına yürütülerek faizin başlangıç tarihinin hükümde açıkça yazılmamasının infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: