Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/7357 K.2016/22075

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı farkı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalılardan .... avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13/12/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalılardan ile adlarına Avukat ile karşı taraf adına Avukat geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin sağlık sorunlarını işverene bildirmesi üzerine kıdem tazminatı ödenerek feshedildiğini, ancak ödemenin tüm çalışma dönemleri dikkate alınarak yapılmadığı, ayrıca fazla çalışma karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı farkı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacıların diğer davalıların işçisi olduğunu, şirket işçileri ile ilgili kayıtların müvekkil tutulmadığını, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının ikale sözleşmesi imzaladığını, tüm taleplerinin karşılandığını, davacının belirttiği ücretin gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin yıllık izinlerinin kullanıp kullanmadığı ve bu kapsamda yıllık ücretli izin alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususları ihtilaflıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işverence izinlerin kullanıldığı ispatlanamadığından davacının kıdemine göre belirlenen 130 günlük izin alacağı hesaplanmıştır. Davalı vekili bu rapora karşı itiraz dilekçesi ekinde izin formlarını ibraz etmiştir. Bu formlar değerlendirmeden izin alacağına hükmedilmesi yerinde değildir.

3-Dava konusu işçilik hak ve alacaklarının hesabında zamanaşımı definin dikkate alınıp alınmayacağı hususu uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi davası belirsiz alacak davası olarak açmıştır. Davalı Şirketler süresi içinde verdiği cevap dilekçesinde zamanaşımı definde bulunmamış, bilahare verdiği dilekçelerde sadece ıslaha karşı zamanaşımı defini ileri sürdüğü görülmüştür. Davalı Belediye’nin ise herne kadar davaya karşı zamanaşımı definde bulunmuş ise de cevap dilekçesini süresi içinde ibraz etmediği görülmüştür. Davanın belirsiz alacak davası olması ve davaya karşı süresi içinde de zamanaşımı definin ileri sürülmemesi karşısında Mahkemece zamanaşımı def'ine değer verilerek karar verilmesi isabetsizdir.

4-Ayrıca davacı işçinin hafta tatili alacağının olup olmadığı hususu da çözümlenmesi gerekli bir sorundur.

Mahkemece bu alacak gerekçe oluşturulmaksızın reddedilmiştir.

Davacı işçi, bu alacağın ispatı için tanık delili yanında çalışma çizelgelerine de dayanmıştır. Dosyadaki çalışma çizelgelerinden 01.11.2009 tarihli çizelge de Pazar günü çalışmasına karşın bu ayın karşılığı bordro da hafta tatili ücreti tahakkukuna rastlanılmamıştır. Dolayısıyla bu çizelgelerin değerlendirilip gerekçe oluşturularak hafta tatili alacağına hükmedilmesi gerekirken çizelgelerin dikkate alınmaması hatalıdır.

5-Hükmedilen alacakların brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda gösterilmemesinin infazda tereddüde mahal verebileceğinin düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: