Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/7441 K.2018/576

....

DAVA

Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 10.05.2001 tarihinde davalı işyerinde işe girdiğini, 01.03.2004 tarihinde askerlik nedeniyle işten ayrıldığını, askerlik dönüşü 03.10.2005 tarihinde tekrar işe başladığını, uzun süre sigortasının yapılmaması, sigortasının gerçek ücretinin altında yatırılması,

resmi tatil ücretleri ile fazla mesai ücretlerinin verilmemesi nedeniyle iş sözleşmesini 20.07.2006 tarihinde feshettiğini, daha sonra tekrar 15.08.2007 tarihinde boyacı olarak işe başladığını, ancak .... girişinin 5 ay sonra yapıldığını, fazla mesailerinin ödenmediğini, sigorta primlerinin eksik yatırıldığını belirterek 21.11.2013 tarihinde iş sözleşmesini yine sona erdirdiğini, net maaşının 1.364,00 TL. olduğunu, haftanın 5 günü 08.00-18.00 arası ve Cumartesi günleri 08.00-16.30 arası çalıştığını, ayrıca haftada en az 4 gün 20.30’a kadar çalıştığını, tüm genel tatillerde çalıştığını, yıllık izin ücretlerinin de ödenmediğini iddia ederek;

kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının boyacı olarak çalıştığını ve son net ücretinin 1.350,00 TL. olduğunu, işe giriş tarihleri .... kaydında görüldüğü gibi olduğunu, her defasında istifa ederek işten ayrıldığını, çalışma saatlerinin yasal sınırlar içinde olduğunu, fazla çalışma bazı zamanlarda yapıldığında ücretinin elden ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını ve bu durumun yıllık izin formları ile sabit olduğunu, iş akdi feshinin haklı sebebe dayanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan, kıdem tazminatı dışındaki alacakların ıslahla arttırılan miktarlarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Hüküm fıkrasının fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücretlerine ilişkin bentlerinin çıkartılarak yerine;

“20.901,02 TL. net fazla çalışma ücret alacağına takdiren 1/3 oranında taktiri indirim uygulanarak belirlenen 13,934,01 TL.nin 1.000,00 TL’sinin dava tarihi olan 26.11.2013 tarihinden itibaren, bakiye 12.934,01 TL’sinin ıslah tarihi olan 21.08.2014 tarihinden itibaren, bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanarak davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

1,136,20 TL net genel tatil ücret alacağına takdiren 1/3 oranında taktiri indirim uygulanarak belirlenen 757,51 TL.nin 200,00 TL’sinin dava tarihi olan 26.11.2013 tarihinden itibaren, bakiye 557,51 TL’sinin ıslah tarihi olan 21.08.2014 tarihinden itibaren, bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanarak davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

....