Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/7911 K.2017/721

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, prim, yemek ücreti, hafta tatili ücreti, dini ve milli bayram çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/01/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, prim, yıllık ücretli izin, yemek bedeli ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin iş akdinin işverence haklı nedenle sona erdirilip erdirilmediği bu bağlamda kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence “davalı şirket yetkilileri hakkında onur kırıcı söz ve davranışlarda bulunduğu, sayım hesaplamalarında usulsüzlük yaptığını, kişisel harcamalarını şirkete masraf olarak gösterdiği” yönünde haksız ve soyut iddialarla feshedildiğini iddia etmiştir.

Davalı işveren mağaza müdürü olarak görev yapan davacının iş sözleşmesinin mağazada çıkan sayım açıklarına ve yönetim kurulu başkanı, üyeleri ve bölge müdürü hakkında iş ahlakı ve dürüstlük kurallarına uygun olmayan haysiyet kırıcı söz ve davranışlarına binaen haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece, mağaza müdürü olarak görev yapan davacının sorumluluğu altında bulunan mağazada sayım ve stok açıklarının çıktığı, ayrıca tanık beyanlarından davacının çalışma arkadaşı ve amiri konumunda bulunan kişiye yönelik olarak haysiyet kırıcı söz ve davranışlarda bulunduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre; mağazadaki sayım açığına ilişkin fesih nedeninin somutlaştırılmadığı gibi bu konuda ispatı sağlayacak yeterli bir bilgi ve belgenin dosyaya ibraz edilmediği, keza diğer fesih nedeni yapılan davacının söz ve davranışlarının ispatı için davalının dinlettiği tanıklardan ikisinin fesih sebebini bilmediğini beyan ettiği, diğer üçüncü tanığın beyanının ise ispat için yeterli olmadığının anlaşılması karşısında kıdem ve ihbar tazminatının kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddi isabetsizdir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma ücret alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece davacının fazla mesailerinin bordroda tahakkuk ettirilip ödendiği bunun aksini ispata yarar yazılı delil sunulmadığı gerekçesiyle bu alacağın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre; imzalı olmayan bordroların bulunduğu gibi, yargılama safhasında yapılan imza incelemesi neticesinde davacının eli ürünü olmadığı saptanan bordroların da bulunduğu anlaşılmıştır. Bu durumda söz konusu bordro dönemleri için tanık beyanlarının bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmesi gereklidir.

Dosyadaki bilgi, belgeler ve bilhassa davalı tanık anlatımlarında mağaza müdürü olarak çalışan davacının davalı işyerinde haftanın 6 günü 09.00-18.00 ile 13.00-22.00 saatleri arasında iki vardiya halinde çalıştığı, ancak haftalık bu çalışmasının 1 günün 09.00-22.00 saatleri arasında tek vardiya olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda Mahkemece yapılacak iş, davacının eli ürünü olmadığı tespit edilen bordrolar ile tahakkuk bulunmayan bordro dönemleri bakımından yukarıda belirtilen haftalık çalışma süresine göre hesaplama yapılması için ek rapor alıp bu alacak hakkında karar verilmesidir.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle sonuca gidilmesi isabetsizdir.

3-Hükmedilen miktarların brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda gösterilmemesinin infazda tereddüde mahal verebileceğinin düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: