Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/8476 K.2018/1286

.....

DAVA

Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 30.11.2010-03.12.2012 tarihleri arasında alt işveren ..... işçisi olarak davalı asıl işveren .... bulunan şantiyesinde güvenlik görevlisi sıfatı ile çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, ücretinin ....’ya düşük bildirildiğini, iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini iddia ederek, hizmet akdinden kaynaklanan tazminat ve alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... .... vekili, davacının 07.12.2010 tarihinden 19.12.2012 tarihine kadar güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, en son asgari geçim indirimi ile birlikte 806,00 TL. net ücret aldığını, haftalık çalışma saatinin 45 saati aşmadığını, davacının iş akdini haklı nedenle feshetmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı .......vekili, davacının davalı ....... işçisi olduğunu, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirtmesine rağmen buna ilişkin hiçbir gerekçe göstermediğini, müvekkilinin diğer davalı ile arasında alt-asıl işveren ilişkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 07/12/2010-03/12/2012 tarihleri arasında davalı ..... işçisi olarak davalı ....ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak en son mübrez bordroya göre 969,00 TL. brüt ücret ile çalıştığı, haftalık 45 saati aşan 11 saat fazla çalışmasının bulunduğu, bordrodaki sabit ödemeler tenzil edildikten sonra davacının hak ettiği fazla mesai ücretinin ödendiğine dair davalı tarafından yazılı delil ve belge sunulmadığı, genel tatil günlerinde çalıştığı, davacının iş akdini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e maddesi gereğince haklı nedenle feshettiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Güvenlik görevlisi olan davacının haftanın iki günü gündüz 08:00-19:00, iki günü gece 19:00-08:00 saatleri arasında çalıştıktan sonra iki gün dinlendiği anlaşılmaktadır.

Bu çalışma şekline göre altı haftalık süreçte, davacının ilk iki hafta 3 gündüz 2 gece çalışması ile 1 saat ara dinlenme düşüldüğünde gündüz günde 10 saat, 13 saatlik çalışmada 1,5 saat ara dinlenme düşüldüğünde gece 11,5 saat olmak üzere haftalık 53 ve buna göre haftalık 8 saat, takip eden 2 haftada 2 gündüz 3 gece çalışmada ara dinlenme düşüldüğünde haftalık 54,5 ve buna göre 9,5 saat, takip eden 5 ve 6. haftalarda ise 2 gece 2 gündüz olmak üzere ara dinlenme düşüldüğünde haftalık 43 saat çalıştığı, ancak 2 gün gece çalışmaları 7,5 saatin üzerinde 4 saat olmak üzere 8 saat çalıştığından bu haftalarda da 8 saat çalışmış olacaktır.

Hükme esas bilirkişi raporunda her hafta 11 saat çalışma yapıldığının kabulü hatalıdır. Davacının 6 haftalık periyotta 1, 2, 5 ve 6. haftalar haftada 8, 3 ve 4. haftalar ise 11,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmelidir.

.....