Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/8569 K.2017/2906

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkete ait iş yerinde 08/02/1994 - 17/11/2008 tarihleri arasında çalıştığını, işyerinde 08:00 ile 20.00 -21:00 arasında çalıştığını, ayda iki gün haftalık izin kullandığı, yıllık izinlerini kullanmadığı, milli bayramlarda çalıştığı ve nema alacaklarının ödenmediğini ve iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel ve hafta tatili ücreti, tasarrufu teşvik alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı şirketin işçisi olmadığı ve taşeron ...' ın elemanı olduğu, ilk defa 07/12/1996 tarihinde çalışmaya başladığı, iş yerinde fasılalı olarak çalıştığı, taşeron işi bitince 28/02/2008 tarihinde başladığı işinden 01/08/2008 tarihinde ayrıldığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacının 10/06/1996-01/08/2008 tarihleri arasında çok sayıda davalı ve dava dışı şirkete ait iş yerlerinde çalışmasının sigorta kayıtlarında gözüktüğü, bu iş yerlerinden .... Ltd. Şti ile ...Ltd. Şti isimli şirketlerin davalı şirket ile herhangi bir irtibatının tespit edilemediği, fakat ... .Ltd Şti ile ... Ltd.

Şti isimli şirketlerin ise davalı şirketle bağlantıları olan işyerleri oldukları, buna göre davacının bu iki iş yeri ve diğer davalı işyerlerinde toplam 6 yıl, 2 ay hizmet süresinin bulunduğu, en son 52,00 TL yevmiye, 1.560,00 TL brüt aylık ücret ile çalıştığı, iş akdinin davacı tarafça ücretlerin düzenli olarak ödenmemesi, fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin de ödenmemesi nedeniyle haklı sebeple feshedildiği ve davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazandığı, iş akdini kendisi feshettiğinden ihbar tazminatı alacağına hak kazanamadığı,

tanık beyanlara göre yaz dönemi Nisan - Eylül arası davacının haftalık yasal 45 saatlik çalışma süresini aşan 18 saat, kış dönemi Ekim -Mart arası 9 saat fazla mesai yaptığının anlaşıldığı, davacının milli bayramlarda çalıştığı ve bayram ücretinin ödendiğinin davalı işverenlikçe kanıtlanamadığı görüldüğü, davacının ayda iki kez hafta tatili yaptığı, 2 kez de hafta tatillerinde çalıştığı ve bu çerçevede hafta tatil ücret talebinde

haklı olduğu, davacının talep ve hak ettiği 62 günlük yıllık izin ücreti alacağına hak kazandığının kabulüne, davacı her ne kadar tasarruf teşvik fonu alacağı talebinde bulunmuş ise de dosyaya bu yönde herhangi bir kanıt sunulamadığı görüldüğünden bu talebinin reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur. D) Temyiz: Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Taraflar arasında hizmet süresinin hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hizmet süresi SGK kayıtları esas alınarak 6 yıl 2 ay olarak hesap edilmiş ise de; davacı tanığı Mehmet Koçgürbüz 1989 yılından itibaren davalı iş yerinde çalıştığını ve davacının 1994 yılından 2009 yılına kadar iş yerinde çalıştığını beyan etmiştir. Ayrıca ...

21.İş Mahkemesi’nin 2013/1311 Esas ,2015/785 Karar sayılı emsal dosyasının Yargıtay 22.Hukuk Dairesi’nin 2013/10066 Esas, 2013/12581 Karar sayılı bozma ilamında özetle.

“Dosya içerisinde mevcut SGK kayıtlarının incelenmesinde davacının çalışmasının 2000 yılının Mart-Eylül ayları arasında kesintiye uğradığı, diğer dönemlerde ise ayda 5-15 gün gibi değişen süreler üzerinden prim ödendiği görülmekle, bunun sebebi araştırılarak, hizmet süresinin tespiti gerekirken eksik incelemeye dayalı karar verilmesi isabetsizdir.” gerekçesi ile bozulmuş olup, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davacının 16.07.1996-15.06.2006 arasında hizmet süresini tespiti ile işçilik alacaklarının hüküm altına alındığı ve Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen emsal dosya ve SGK kayıtlarına göre davacıya ayda 5-15 gün gibi değişen süreler üzerinden prim ödendiği hususları birlikte değerlendirildiğinde davacının hizmet süresinin kesintisiz kabul edilerek işçilik alacaklarının hesap edilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.