Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/8831 K.2015/15197

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemenin ilk kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 08.09.2014 gün ve 2012/24550 E. 2014/ 25452 K. sayılı ilamı ile diğer bozma nedenlerinin yanı sıra "davacının hak kazandığı fazla çalışma ücreti alacağından hakkın özünü etkiler şekilde % 50 oranında taktiri indirim yapılması da ayrı bir bozma nedenidir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda 2 numaralı bozma gereği yerine getirilmiş ve fazla çalışma ücreti alacağından bu kez % 45 taktiri indirim yapılarak karar verilmiştir.

Mahkemenin taktiri indirim oranını gerekçelerini açıklayarak serbestçe taktir etmesi asıldır. Ancak Mahkemenin taktir hakkı da sınırsız olmayıp, yargısal denetime tabidir.

Somut olayda temyiz incelemesi sonunda verilen bozma kararında “ davacının hak kazandığı fazla çalışma ücreti alacağından yapılan % 50 oranında ki taktiri indirimin hakkın özünü etkileyeceğine” işaret edilmiştir.

Bozmada amaçlanan davacının hak kazandığı fazla çalışma alacağından yapılan taktiri indirimin fazla olup, daha makul bir oranda taktiri indirim yapılmasıdır.

Bozma kararına uyan Mahkemenin bozma gereğini yerine getirmesi yasal zorunluluktur.

Mahkemenin taktiri indirimi % 50 yerine gerekçe dahi göstermeden % 45 olarak belirlemesi bozmada amaçlanan "hakkın özünü etkilememe…" gerekçesi ile bağdaşmamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş daha makul bir oranda (%30'u aşmamak üzere) taktiri indirim yapmaktır.

3- Hüküm fıkrasının 6 numaralı bendindeki alacağın hafta tatili olmasına rağmen "genel tatil" olarak adlandırılması hatalıdır.

4- Hükmedilen miktarların net mi brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: