Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/8997 K.2017/3673

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı işyerinde 09.03.2012-28.01.2014 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, son maaşının 990 TL olduğunu, müvekkilinin son hizmet verdiği yerin STFA genel merkezi olduğunu, müvekkilinin STFA genel merkezinde çalıştığı dönemde bir yetkiliye 5 saniye kapıyı geç açtığı gerekçesiyle işyerinin değiştirildiğini, müvekkilinin bu değişikliğe razı olmadığını, durumu bildirir ihtarname çektiğini, akabinde de iş akdinin haksız feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı hakkı olmadığını, yıllık izin alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye ücreti dışında ödenen asgari geçim indirimi yasa ile getirilmiş olup, bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır. Bu nedenle ücretin eki değildir. Anılan alacak yasadan kaynaklanmaktadır. Bu nedenle giydirilmiş ücretin asgari geçim indiriminin de dahil edilerek hesaplanması hatalıdır.

3-Hükmedilen alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK. nun 297/2. maddesine aykırı olup, bu durumun infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: