Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/9188 K.2015/16811

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, başka bir şirket çalışanını telefon ile taciz ettiği iddiası ile gerçekleştirilen işveren feshinin gerçekle bağdaşmadığını, isnad edilen suçlamanın işveren yetkilisinin kişisel yorumu olduğundan bahisle, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin işyerinde çalışan kadın çalışma arkadaşlarına yönelik rahatsızlık uyandıracak davranışları nedeniyle şikâyet edilmesi ve daha evvel de bu konularda sözlü ve yazılı uyarılmasına karşın eylemlerinin devam ettirmesi sebebine binaen haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacının herhangi bir bayan işçiyi taciz ettiğine dair somut herhangi bir delil bulunmadığı, davacıyla kadın çalışanlar arasında geçen konuşmaların ve atılan mesajların cinsel içerik taşımadığı, taciz iddiasını doğrular mahiyette herhangi bir yazı ve ifadenin bulunmadığı, bu nedenle iş akdinin haksız ve geçersiz feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre; işveren feshi davacının işyeri çalışanı kadın işçiyi uygun olmayan saatte uygun olmayan konular için taciz etmesi, daha evvelde bu konularda sürekli sözlü uyarılar almasına ve 24.09.20013 tarihinde yazılı olarak uyarılmasına rağmen kadın çalışanlara yönelik devam eden bu davranışlarının işyerinde huzursuzluk yaratması, ayrıca yazılı uyarıda bir daha bu tür olayların yaşanması halinde iş sözleşmesinin feshedileceğinin belirtilmesine rağmen devam eden ahlak ve iyiniyet kuralları ile bağdaşmayan bu davranışları sebebiyle gerçekleştirilmiştir.

Davalı, işveren feshinin usul ve yasaya uygun olduğunu ispatlamak için yazılı fesih bildirimini, 23.09.2013 tarihli savunma istem yazısı ile aynı tarihli davacı savunmasını, 24.09.2013 tarihli uyarı yazısını, 16.12.2013 tarihli şikâyet dilekçesini dosyaya ibraz etmiş, ayrıca birisi şikâyet dilekçesini veren kadın işçi olmak üzere iki işyeri kadın çalışanını tanık olarak dinlettiği görülmüştür.

Davacının işvereninin davalı işyerinde çalışan evli bir kadının resmini cep telefonunda masaüstü resmi yaptığına ilişkin savunma talebine karşılık “… aşırı saygı duymamdandır …” yönünde samimi ve inandırıcılıktan uzak bir açıklama yaptığı ve bunun üzerine işverence 24.09.2013 tarihinde davacıya yazılı uyarı verilerek davranışların tekrarında iş akdinin feshedileceği bildirilmiştir.

Keza, davalı işyerinde çalışan ve işbu davada tanık olarak da dinlenen bayan işçinin 16.12.2013 tarihli şikâyet dilekçesinde de, davacının uygun olmayan saatlerde ve kendi görev alanı ile alakalı olmayan servis ulaşımı ile alakalı konularda telefon ile arayarak taciz ettiği, bu konuda davacıyı uyarmasına rağmen telefon ile tacizlerinin devam ettiğini, ayrıca servisteki davranışlarından huzursuzluk duyduğunu belirterek gereğinin yapılmasının istemiş, duruşmadaki beyanında da davacının şikâyete konu eylemlerini doğrulamıştır.

Diğer davalı tanığı da görgüye dayalı olarak davacının işyerinde kadın çalışanlara karşı uygunsuz saatlerde arama, mesaj atma, cep telefonuna ekran resmi yapma v.s. gibi eylemlerinin bulunduğunu ve bu konularda işverence defalarca sözlü olarak uyarıldığını beyan etmiştir.

Bu açıklamalar karşısında davalı işveren, feshe konu olayları ve haklı feshi gerek yazılı, gerekse tanık deliline dayanarak ispat etmiş olup, Mahkemece taciz iddiasının salt cinsel içerik ve boyutta ele alınıp buna göre dosya içeriği ile bağdaşmayan ve yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 180.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,