Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/9341 K.2015/16430

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, dini bayram ücreti ve servis ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin 2012/25998 Esas sayılı bozma ilâmına uyulduğu belirtilmiş ve sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacı vekilinin bozmadan sonra ihbar tazminatı talebinden feragat ettiği, avukatın vekaletnamesinde feragate yetkisi olduğu anlaşıldığından, ihbar tazminatı talebinin feragat nedeni ile reddi yerine kabulü hatalıdır.

3-Fazla mesai ücreti, genel tatil ve dini bayramda çalışma ücreti açısından dava ve ıslah dilekçelerinde yasal faiz talep edilmiştir. Bu nedenle, bu talepler için, en yüksek mevduat faizini geçmemek üzere yasal faize hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden, doğrudan yasal faize hükmedilmesi hatalıdır.

4- Fazla mesai ücreti açısından, Mahkeme tarafından, Dairemizin 2012/25998 Esas sayılı bozma ilâmına uyulduğu belirtilmesine rağmen, Dairemizin bozma ilâmında belirtilen dosyalar getirtilerek incelenmemiştir. Bir kısım tanıklar bozma ilâmından sonra yeniden dinlenmiş ise de, tanıklara davacının farklı bir döneme ilişkin dava dosyasında haftada 9 saat fazla mesai olduğu hesaplanmasına rağmen, ne gibi değişiklikler neticesinde yapılan fazla mesai süresinin arttığı açıklatılmamıştır.

Evvelce karara bağlanan benzer nitelikteki Diyarbakır 2 İş Mahkemesi’nin 2013/340 Esas (22. Hukuk Dairesi’nin 2014/20441 Esas), Diyarbakır 2 İş Mahkemesi’nin 2013/344 Esas (22. Hukuk Dairesi’nin 2014/20442 Esas), Diyarbakır 2 İş Mahkemesi’nin 2013/338 Esas (22. Hukuk Dairesi’nin 2014/20440 Esas), Diyarbakır 2 İş Mahkemesi’nin 2013/354 Esas (22.

Hukuk Dairesi’nin 2014/20439 Esas) sayılı dosyaları, davacı asılın 2009 yılı sonuna kadar olan bir kısım işçilik alacağını talep ettiği Diyarbakır 1. İş Mahkemesi’nin 2010/669 Esas sayılı dosyası celbedilmelidir. Bu dosyalar incelenmeli, davacının evvelce haftada 9 saat fazla mesai yapmakta iken fazla mesai süresinin artmasını gerektiren sebep olup olmadığı tespit edilerek fazla mesai süresi ve fazla mesai ücreti buna göre belirlenmelidir.

Davacının davalı işverenlikteki görevi ve emsal dosyalardaki davacıların davalı işverenlikteki görevi de dikkate alınarak, bu tespitin yapılabilmesi için gerekirse yeniden dinlenmeli, şahitlerin önceki beyanları ile ve birbirleri ile çelişkileri varsa tanıklarda bu çelişkiler giderilmelidir. Gene bu tespitlerin yapılabilmesi için, tarafların ve tanıkların beyanlarına göre gerekirse davalı kurumdan ve ilgili kurumlardan gerekli belgeler getirtilerek sonuca gidilmelidir.

Mahkeme kararının sadece davalı tarafından temyiz edilmesi sonucunda bahsi geçen fazla mesai ücretine uygulanan %30 takdiri indirim oranının ve neticeten hüküm altına alınan 2392 TL. meblağın davalı açısından usulî kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmelidir.