Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/9954 K.2017/8922

Dava

Davacı, işe başlatmama tazminatı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile boşta geçen süre, izin ücreti, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, sağlık harcamaları, ek ücret, kıdem ikramiyesi, harcırah ikramiyesi, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, açtıkları davanın lehlerine sonuçlanıp, kesinleştiğini, süresinde başvurmasına rağmen işe başlatılmadığını, ödenen miktarın alacaklarının tamamını karşılamadığını ileri sürerek, boşta geçen süre, işe başlatmama tazminatı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatili ücreti, fazla mesai ücreti, sağlık harcamaları, ek ücret, kıdem ikramiyesi, harcırah ikramiyesi alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödendiği, davacının yaptığı hesaplamanın yanlış olduğunu, davacının alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı dava dilekçesinde işyerinde haftanın 6 günü çalışıldığını, olağan çalışmanın 08.00-17.00 arasında olduğunu, haftanın 4 günü 22.00'ye kadar mesaiye kalındığını belirterek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur. 23.02.2014 tarihli bilirkişi raporunda, davacının haftanın 5 günü 08.00-18.00 arası ve iki haftada bir Cumartesi çalışma yaptığı kabul edilerek haftalık 4,5 saat üzerinden fazla mesai ücreti alacağı hesaplanmış, 23.06.2014 tarihli bilirkişi ek raporu ile davacının haftada 6 gün çalışma ile haftada 3 gün 2 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek haftalık 9 saat üzerinden fazla mesai ücreti alacağı hesaplanmıştır.

Davacı tanık olarak dinlendiği...13.

İş Mahkemesi’nin 2011/1305 Esas sayılı dosyasında, “...davalı şirkette haftada esasen 5 gün sabah 09.00-18.00 saatleri arasında çalışılması gerekirken işin yoğunluğuna davacının performans ve raporlama zamanlarında yoğun çalıştığını biliyorum ancak ben 18.00 aşan çalışma yapmadığım için tam kaç saat çalıştığını bilmiyorum, yine raporlama ve performans dönemlerinde ayda ortalama 2 Cumartesi raporlama yapılması amacıyla tam mesai saati kadar çalışma yapılır..” şeklinde yeminli beyanda bulunmuştur.

Davacının mahkeme huzurundaki bu ikrarı doğrultusunda, haftanın 5 günü 09.00-18.00 arasında ve ayda 2 Cumartesi çalıştığının kabulü ile ödenmeyen fazla mesai ücretinin hesaplatılarak sonucu gidilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.