Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/10686 K.2019/20547

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15/11/1989 - 15/07/2012 tarihleri arasında davalı iş yerinde tesis sorumlusu olarak çalıştığını, en son Atatürk Kültür Merkezi ve Yunus Emre Kültür Merkezinin sorumluluğunu üstlendiğini, çalıştığı süre içinde fazla mesai yapmasına rağmen bunun karşılığının kendisine ödenmediğini, kendisinin hafta içi 08.30-17.00 saatleri arasında çalıştığını, çalıştığı yerin kamu kurumu olmasına rağmen Cumartesi Pazar günleri de çalıştırıldığını, nöbet ücretinin verilmediğini, aynı zamanda hafta tatili ücretinin de ödenmediğini, davacının kültür merkezinde çalışması nedeniyle programlar olduğunda da fazladan mesai yaptığını,

işten geç çıkmak zorunda kaldığını iddia ederek fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak üzere 5.000,00 TL fazla mesai ücreti, 1.500,00 TL hafta tatili ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 14/08/2012 tarihi akşam itibariyle gönüllü olarak işten ayrılmak istediğini, buna karşılık sözleşmesinin karşılıklı feshedildiğini ve tüm alacaklarının ödendiğini, davacının çalıştığı süreden iş akdinin fesih edildiği tarihe kadar 579 gün nöbet onayının bulunduğunu, kendisinin toplamda 904 gün nöbet izni hak ettiğini bunun karşılığında ise 151 gün nöbet izni kullanımının mevcut olduğunu, davacının işe girdiği 15/11/1989 tarihinden itibaren 600 gün yıllık izin hak ettiğini ve bunun karşılığında 260 gün yıllık izin kullandığını,

ayrıca davacının kullanmadığı 753 gün nöbet izni ve 340 gün yıllık izni ile ilgili olarak İnsan Kaynakları Müdürlüğü tarafından kendisine ödeme yapıldığını, davacının fazla mesai, hafta tatili dini - milli bayramlarda çalışma ücreti yönündeki ücret taleplerinin yasada beş yıllık zaman aşımına tabi olması nedeniyle dava tarihinden geriye dönük olarak 5 yıllık zaman aşımına tabi olması nedeniyle zaman aşımı itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddine ve yargılama gideri ile vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin salt faize yönelik tüm temyiz talepleri ile davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme dayanak bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti hesabının haftalık yapılmadığı, günlük yapıldığı görülmüştür. Fazla mesai ücreti hesabı yasa gereği haftalık yapılmak zorundadır.

Ayrıca, bilirkişi raporunun 4. sayfasındaki toplam fazla mesai ücreti hesabına ilişkin satırında yer alan (1/3 x 4) şeklindeki uygulamanın nedeni anlaşılamamıştır. Başka bir deyişle bilirkişinin fazla mesai ücretinde 47.750,55 TL’ye nasıl ulaştığı anlaşılamamış ve denetlenememiştir.

Mahkemece yapılacak iş, fazla mesai ücretinin haftalık bazda, denetime elverişli şekilde hesaplandığı bilirkişi raporu alarak sonuca gitmektir.

Mahkemece, fazla mesai ücretinde tekrar hüküm kurulurken davacının kararı sadece faiz uygulaması yönünden temyiz ettiği, başka bir temyizi bulunmadığı gözetilerek fazla mesai ücretinde davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözden kaçırılmamalıdır.

3- Hesaplama yapılırken, işin sona erdiği tarih olarak dava dilekçesinde açıklanan 15/07/2012 tarihi esas alınmalıdır. İşin sona erdiği tarihin, davacı talebi aşılarak 14/08/2012 olarak esas alınması hatalıdır.

F) Sonuç: