Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/10756 K.2019/22137

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davalı işyerinde paketleme elemanı olarak çalıştığını, fazla mesai yaptığını,davacının işyerinde işe başlarken yalnızca gündüz vardiyasında çalışmak üzere işe başladığını ancak daha sonra zorlama ile gece vardiyasında yükleme elemanı olarak çalıştığını,

davalıya gece vardiyasında yükleme elemanı olarak çalışmayacağını defalarca bildirmiş ise de gece vardiyasında çalışmaya zorlandığını,davacıya bir bayanın yapmakta zorlanacağı yükleme görevi verildiğini,davacının rahatsızlığı sebebi ile artık gece bu yükleme işini yapamayacağını ve mesaiye kalamayacağını bildirdiğinde iş aktinin haksız olarak feshedildiğini,davacının dini ve milli bayram çalışma karşılıklarının ödenmediğini,

kıdem ve ihbar tazminatları ile dini milli bayram çalışmaları ücretinin,fazla mesai ücretinin ödenmediğini,yıllık izin ücretinin ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının iş aktinin devamsızlığı sebebi ile tutanak düzenlenerek sona erdirildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerektiğini,davacının fazla çalışması var ise bordrosuna yansıtılarak diğer hakedişleri ile birlikte ödendiğini,dini milli bayramlarda çalışılmadığını ancak istisnai olarak çalışıldığında bordrolara yansıtılarak ödeme yapıldığını,ücret alacağı kalmadığını ve 71,43 TL olan yıllık izin ücretinin Mart ayı ücret bordrosuna yansıtılarak ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davalı taraf ise davacının 10.03.2014-14.03.2014 tarihleri arasında devamsızlığı olduğunu savunmakta olup davacının iş aktinin feshedildiği belirtilen tarihten sonra düzenlenen devamsızlık tutanaklarına itibar edilmemiş,davacının iş aktinin kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmayacak şekilde sona erdiğini ispat edemediği,davacının davalı işyerinde bir haftada 12 saat fazla çalışma yaptığı, milli bayramlarda çalıştığı ve dini bayramlarda da kısmen çalıştığı,

2014 mart ayı ücret alacağının ödenmediği iddia edilmiş olup ücret alacağının ödendiğinin ispat yükü kendisinde olan davalı işveren davacının ücret alacağının ödendiğini imzalı bordro, banka kaydı ya da eşdeğer belge ile ispat edememiş, davacının çalıştığı süre itibarı ile 70 gün yıllık izin hakkı olduğu ve davalı tarafın sunduğu belgeler ile davacının 63 gün yıllık iznini kullandığı anlaşılmış ve davalı taraf davacının kalan 7 günlük yıllık iznini kullandığını işyerinde usulüne uygun olarak düzenlenen yıllık izin defteri ya da eşdeğer belge ile ispat edememiş yıllık izin ücreti alacağının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesi ile 2014 Mart ayından 10 günlük ücretinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı tarafından ücreti 9 günlük yatırılmış davacının iş akdi 10 Mart itibariyle başka bir deyişle fiili çalışması 10 Mart itibariyle sonlanmış olup, 9 günlük ücretinin bankaya yattığı anlaşıldığından ücretten bankaya yatan 9 günlük ücretin mahsubuyla sonuca gidilmesi gerekir.

3-Davacının çalıştığı süre boyunca 70 gün yıllık ücretli izin kullanmaya hak kazandığı, dosyaya sunulan izin formlarından davacının 67 gün izin kullandığı, ayrıca bankaya yatırılan 2 günlük izin ödemesi ile bakiye 1 gün izin alacağı kaldığı anlaşılmaktadır.Mahkemece izin ücretinin eksik inceleme ile hesaplanması hatalıdır.

4-Kabule göre de davalı lehine verilen vekalet ücretinin reddedilen miktar yönünden daha az miktarda vekalet ücreti verilmiş olup bozma sonrası verilecek kararda vekalet ücreti ve yargılama giderleri yeniden değerlendirilmesi gözden kaçmamalıdırAçıklanan nedenlerle Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: