Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/11411 K.2019/22592

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde yat kaptanı olarak çalışırken haklı bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını, son maaşının net 3.600,00 TL olduğunu, sabah 09.00'dan gece belirsiz saatlere kadar günde ortalama 18 saat ve haftada 7 gün çalıştığını, hizmet süresi boyunca 5 gün yıllık izin kullandığını ileri sürerek, ücret, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle sona erdirildiğini, Deniz İş Kanunu'na tabi olmadığını, aylık ücretinin net 2.082 TL olduğunu ve 17 günlük son ücretinin ödendiğini, yatın faal olarak kullanılmaması nedeniyle davacının fazla mesaisi olmadığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalışmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi fazla mesai ücreti isteğinde bulunmuş, Mahkemece haftalık 45 saati aşan fazla mesainin kanıtlanamadığı gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.

Dosya içinde bulunan 02.11.2014 tarihli kök rapor Deniz İş Kanunu'na göre hazırlanmış olup, bu kanuna göre davacının fazla mesaiye hak kazanmadığı tespitini içermektedir. İtiraz üzerine alınan 04.10.2015 tarihli ek rapor ise davacının tabi olduğu 4857 sayılı İş Kanunu'na göre hazırlanmış olup, tanık beyanları doğrultusunda fazla mesai ücreti hesabının yapıldığı görülmektedir. Fazla mesai hesabında imzalı ücret bordroları ile ödeme yapılan fazla mesai dönemleri de dışlanmıştır. Böyle olunca 04.10.2015 tarihli ek rapor bir değerlendirmeye tabi tutularak ve karineye dayalı makul indirim hususu da dikkate alınmak suretiyle fazla mesai ücreti isteğiyle ilgili karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla mesai ücretinin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: