Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/11454 K.2019/22852

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 05/01/2014 tarihinden 14/02/2014 tarihine kadar davalı iş yerinde saha sorumlusu olarak çalıştığını, şirket ortaklarının talimatı ile açık adresini bilmedikleri ...'da bulunan bir çiftliğe ... ilinde de açık adresini bilmedikleri bir yere saksı gönderildiğini, şirket ortaklarının şirketten dışarıya kayıt dışı mal çıkışı olduğunu düşünerek soruşturma başlattıklarını, bu kapsamda davacının beyanını aldıklarını, davacının söz konusu malzemeleri, şirket ortağı...talimatı ve bilgisi dahilinde istenilen adrese gönderildiğini söylemesi üzerine şirkette sayım yapıldığını, bir miktar malzemenin eksik çıktığını,

ancak Peyzaj-Fidan işinde bunun doğal bir kayıp olduğunu, ...'nun 14/02/2014 tarihinde davacıyı bahçesinde fidanlık bulunan konteynıra çağırdığını, burada silahlı 2 kişinin daha bulunduğunu, ...'nun davacıya hitaben "beni niye sattın" dediğini, davacının bildiklerini anlatmaya başlaması üzerine,

...'nun davacıyı yanındaki arkadaşlarına teslim ettiğini, davacının bu kişilerce darp edildiğini, davacının şirkete zarar verdiği iddiası ile davacının kredi kartından zorla 1.000 TL çekildiğini, davacının eşinin de kefil gösterilerek kendisine boş senetler imzalatıldığını, 14/02/2014 tarihinde akşam davacının serbest bırakıldığını 21/02/2014 tarihinde ...

Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunan davacının aylık net 2.000,00 TL ücret aldığını, son 1 yıl içerisinde 4 ay boyunca haftada 7 gün çalışan davacının her gün en az 3 saat olmak üzere fazla mesai yaptığını, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını davacıya yaptığı fazla mesai karşılığında her ay 600,00 TL ödendiğini ancak bu ödemenin eksik olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti , prim alacağı, ödenmeyen ücret alacağı ve karttan çekilen 1.000 TL alacağın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; bahçıvan olarak çalışan davacının aynı zamanda getir götür işleri yaparak şantiyedeki birkaç işçinin başında durduğunu, bazı çalışanların davacının usulsüz işlemler yaptığını şirket ortağı ...'na bildirmeleri üzerine gerekli araştırmanın yapıldığını, şirkete gübre taşıyan kamyonlardan para alan davacının işçilerin maaşından da haraç kestiğinin tespit edildiğini, bunun üzerine sorguya çekilen davacının istifa ederek şirketi terkedip gittiğini, daha sonra ... ile 3 kişi hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, iş yerini 20/02/2014 tarihinde terkedip giden davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını,

bahçıvan olarak çalıştığı için fazla mesai yapmadığını, bordroları ihtirazi kayıtsız imzalayan davacının hafta tatil bayram ve genel tatil ücretlerinin de banka hesabına yatırıldığını, davacının kendisinden 1.000 TL aldıklarını iddia ettiği şahısların şirketlerinde çalışmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia etmiş ve iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Ancak tanık beyanı dahil başkaca hiçbir delil ile ispatlanamayan genel tatil ücreti talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.

3-Davacı dava dilekçesinde talep ettiği fazla mesai alacağına ilişkin açıklama yaparken, davalı işyerinde çalışma saatlerini 08:00-18:00 saatleri arasında, haftada 6 gün olarak, son 1 yıl içerisinde 4 aylık bir dönem içinse yine aynı saatler arasında haftada 7 gün çalıştığı şeklinde açıklamış ayrıca her ay fazla mesai karşılığı olarak 600,00 TL aldığını beyan etmiştir.

Buna göre, 1 saat ara dinlenme süresi düşüldüğünde, davacının haftada 7 gün çalıştığı dönemde haftalık çalışmasının 63 saat olduğu, haftalık fazla mesai süresinin 18 saat olduğu, haftada 6 gün çalıştığı dönemde ise haftalık fazla çalışma süresinin (54 saat-45 saat=9) 9 saat olduğu ve her ay 600,00 TL fazla mesai karşılığı ücret aldığı kabul edilerek, davacı prim de aldığından yine 0.5 katsayı ile hesaplanarak sonuca gidilmesi gerekirken, fazla mesai ücreti talebinin yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: