Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/12008 K.2020/1047

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 12.03.2007 tarihinden 07.01.2014 tarihine kadar davalı şirket bünyesinde şehirler arası ağır vasıta tır şoförü olarak çalıştığını, aylık gelirinin harcırahlar ile beraber yaklaşık 2.200,00 TL olduğunu, davalı şirkette çalışma hayatı boyunca sefer prim hariç asgari ücret tutarının yaklaşık iki katı kadar ücret aldığı halde bu ücretin yasal asgari ücret miktarının bankaya yatırıldığını, geri kalanının ise elden ödendiğini, davalı işverenin işçilerin maaşının SGK nezdinde net ücret üzerinden gösterilmediğini, maaşların asgari ücret üzerinden gösterildiğini,

davacının gerçek maaşının SGK nezdinde düzeltilmesi için yaptığı ısrarlı taleplerin şirket yetkilisi tarafından reddedildiğini, davalı şirkette çalıştığı süre boyunca yıllık izin dahi kullanamadığını buna rağmen SGK primlerinin eksik yatırıldığını bu sebeple iş aktini ihtarname ile haklı nedenle feshettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ücretli izin alacağı, ulusal bayram ve genel tatil çalışması alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı yanın istemlerinin zamanaşımına uğradığını, davacı yanın çalışma sürelerinin şirketin araç takip cihazı olan Arvento sisteminden tespit edilebileceğini, davacının fazla mesai yapmadığını, çok nadir de olsa fazla mesai yapması gereken durumlarda fazla mesai karşılığı olarak ücretinin ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı iş sözleşmesinin 08.01.2014 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini ileri sürmüş ve kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur. Davalı işveren iddia edilen tarihten sonrasına ait devamsızlık tutanaklarına dayanmış ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece taraflar arasında ücret artışı üzerine meydana gelen uyuşmazlık nedeniyle davacının işyerini terkettiği ve buna göre kıdem tazminatına hak kazanmadığı gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.

Davacı işçi fesih bildiriminde sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden eksik ödendiğini, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram - genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini ileri sürmüş yapılan yargılama sonunda sigorta primlerinin eksik ödendiği, fazla çalışma ve ulusal bayram - genel tatil alacaklarının ödenmediği belirlenmiştir.

Davacının iş sözleşmesinin feshi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e,f maddesine göre haklı nedene dayandığından kıdem tazminatı isteğinin kabulü gerekirken reddi hatalıdır.

3- Davacı işçi fazla mesai ve ulusal bayram - genel tatil ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek bu yönde talepte bulunmuş mahkemece tanık beyanlarına göre yapılan hesaba itibar edilerek istekle ilgili karar verilmiştir. Kararın gerekçesinde %30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığının belirtilmesine rağmen % 70 oranında indirime gidilmiş ve alacağın %30 u hüküm altına alınmıştır. Her iki alacaktada hakkın özüne aykırılık oluşturmayacak şekilde indirime gidilmelidir.

4- Dosyaya sunulan imzalı ücret bordrolarında genel olarak aylık 50 TL fazla mesai ödemesi yeralmakta olup dosyadaki delil durumuna göre yapılan ödemenin sembolik düzeyde kaldığı, fazla çalışmanın tamamını karşılamaktan çok uzak olduğu anlaşılmakla fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınması isabetli ise de yapılan ödeme tutarlarının mahsup edilmemesi hatalıdır. Mahsup, taktiri indirim sonucu bulunacak tutardan yapılmalıdır.

F) Sonuç: