Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/12245 K.2020/2042

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçi davalı T.C. Sağlık Bakanlığından iş alan alt işverenler işçisi olarak çalıştığını, 31.12.2013 tarihinde davalı alt işveren ... Turizm Taş. Pet. İnş. Tem. Hiz. Dış. Tic. San. Ltd Şirketi tarafından iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda, davacı işçinin 01.01.2011 tarihinden itibaren davalı Bakanlık nezdinde iş alan alt işveren işçisi olarak çalıştığı, 01.04.2013- 31.12.2013 tarihleri arasında iki dönem halinde davalılardan ... Turizm Taş. Pet. İnş. Tem. Hiz. Dış. Tic. San. Ltd Şirketi işçisi olarak çalıştığı ve bu işverende geçen çalışma süresinin bir yılın altında olması sebebiyle kıdem tazminatından sorumlu olmadığı belirtilerek kıdem tazminatından asıl işverenin tek başına sorumlu olduğu yönünde tespitte bulunulmuştur.

Mahkemece, davacı işçinin 31.12.2013 tarihinden sonra ihaleyi alan alt işveren işçisi olarak 13 gün daha çalıştığı ve dava dışı son alt işveren tarafından iş sözleşmesinin feshedildiği gerekçesiyle davaya konu ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinden davalı asıl işveren Bakanlığın tek başına sorumlu olduğu kabul edilmiş, davalı ... Taş. Pet. İnş. Tem. Hiz. Dış. Tic. San. Ltd Şirketi yönünden davanın reddine dair hüküm kurulmuştur.

Kararı yasal süresi içinde davalı Bakanlık temyiz etmiştir.

Davanın açıldığı tarih itibarıyla davacının iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmakla davalı Bakanlık bakımından taleple bağlı kalınarak 31.12.2013 tarihine kadar yapılan hesaplamalardan sorumluluğa dair karar verilmesi yerinde olsa da, asıl işverenin rücu hakkını ortadan kaldıracak şekilde bir önceki alt işveren olan davalı ... Taş. Pet. İnş. Tem. Hiz. Dış. Tic. San. Ltd Şirketi bakımından kıdem tazminatından kendi çalıştırdığı süre ve son ücret seviyesi ile sınırlı olarak davalı asıl işveren ile birlikte sorumluluğa dair karar verilmemesi hatalıdır.

Kıdem tazminatının düzenleyen 1475 sayılı Kanun’un 14/2 maddesine göre devreden işverenin sorumluğu, kendi çalıştırdığı süre ve çalıştırdığı tarihteki son ücret seviyesi ile sınırlı tutulmalıdır. Salt davalı alt işverenden geçen sürenin bir yılın altında olması kıdem tazminatından sorumluluğunu ortadan kaldıran bir durum değildir. Zira davacı işçinin işe giriş tarihi 01.01.2011 olup, değişen alt işverenlerde geçen kıdem süresine göre kıdem tazminatına hak kazanmıştır.

Devreden işverenin sorumluluğu belirlenirken çalışma süresinin bir yıldan az olması sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Davalı alt işveren son alt işveren olmadığından ve devreden işveren konumunda olduğundan hesaplama yapılırken davalı alt işveren nezdinde geçen 9 aylık çalışma süresi için davalı alt işverenin kıdem tazminatından sorumluluğu belirlenmeli ve bu miktar yönünden davalı Bakanlık ile birlikte müştereken müteslesilen sorumlu tutulmalıdır.

Öte yandan davacının iş sözleşmesi 13.01.2014 tarihinde dava dışı alt işveren nezdinde çalıştığı sırada sona erdirildiğinden, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinden sorumluluğun son alt işveren ve asıl işverene ait olması sebebiyle her iki istek yönünden davalı Bakanlığın tek başına sorumlu tutulması ve davalı ... Taş. Pet. İnş. Tem. Hiz. Dış. Tic. San. Ltd Şirketinin sorumluğuna gidilmemesi isabetlidir.

3- Mahkemece davacının vekilinin olmamasına rağmen lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve davada birden fazla davalı olduğu halde ret vekalet ücretinin hangi davalının lehine verildiği açıklanmadan “ ...davalıya...” şeklinde icra aşamasında tereddüte yol açacak şekilde hüküm kurulması hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

Sonuç: