Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/12270 K.2017/22087

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı T.C. Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı mirasçıları vekili özetle; davacıların murisi ...'nin davalı Bakanlığa ait hastanede 01.12.1994 tarihinden vefat ettiği 31.12.2013 tarihine kadar temizlik personeli olarak çalıştığını, davacının en son davalı ..... Şti nezdinde sigortalı gözüktüğünü ve vefat nedeniyle hizmet akdinin sona erdiğini, tüm çalışma dönemi boyunca 15 gün senelik izin kullanmasına rağmen bugüne kadar kullanmadığı günlerin izin ücretlerinin de ödenmediğini, davalıların kıdem tazminatı ve izin ücreti alacağından müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı ile izin ücreti alacağının davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, davacıların murisinin kendilerinin personeli olmadığını, murisin temizlik hizmeti alım ihalesini kazanan çeşitli firmaların işçisi olduğunu, Bakanlığın iş sözleşmesinin tarafı olmadığını, vefat ile sona eren iş sözleşmesi dolayısıyla ödenecek işçilik alacaklarından davalı idarenin sorumluluğunun bulunmadığını, ayrıca hiç izin kullanmadığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının 23 günlük izin kullanım belgesi bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...vekili özetle; davalının asıl işveren diğer davalıdan temizlik işini ihale ile alarak 01.02.2013-31.12.2013 tarihlerinde murisi 11 ay çalıştırdığını, muris işçinin asıl işveren olan diğer davalının işçisi olduğunu, bu nedenle husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını, yıllık izin hakkı da doğmadığını, ihale bedelleri içinde kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretleri bulunmadığı için herşeyden Bakanlığın sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. Sağlik Bakanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan, yıllık izin ücreti alacağının arttırılan miktarlarına artırım tarihinden tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, bu alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ve davalı T.C. Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olduğu halde yargılama giderlerine harçlar dahil edilerek, davalı Bakanlığın harca mahkum edilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının yıllık izin ücretine ve yargılama giderlerine ilişkin paragrafları olan 2 ve 5 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“2-Yıllık İzin Ücreti alacağı talebinin kabulü ile, net 500.00 TL nin dava tarihi olan 28/01/2014 tarihinden itibaren, bakiye 9.530,62 TL.’nin talep artırım tarihi olan 27/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya (mirasçılara) ödenmesine,