Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/12624 K.2016/10121

Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 25/02/2015 gün ve 2013/12806 Esas, 2015/8151 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, yazılan yazıya verilen cevapta kazının başlangıç tarihinin 18.12.2008 olarak belirtildiği 02.11.2009’a kadar kazı kontrol işlemlerinin devam ettiği kazıyı yapan ilgilinin de davacı olduğu, yine ile davalı şirket arasında 04.06.200-29.04.2010 tarihli protokollerinin bulunduğu bunlarda irtibat kurulacak kişinin davacı olarak bildirildiği, ’tan gelen yazının resmiyet taşıdığı davacının çalışma süresi için delil niteliğinde olduğu ayrıca davacıya bir kısım kıdem tazminatı ödendiğinin bildirilmesi karşısında davacının hizmet süresinin 10.07.2004-05.05.2011 tarihleri arasında olduğunun kabulü gerektiği gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dairemizin dosyadaki belgeler ve özellikle “davacı tanığının birkaç kez işten çıkmıştır” beyanı karşısında davacının kesintisiz çalıştığının kabulünün mümkün olmadığı, davacının 01.01.2008-01.03.2010 tarihleri arası çalışmadığı kabul edilerek hizmet süresinin ve talep konusu alacakların buna göre değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olduğu gerekçesi ile verdiği bozma kararı sonrası mahkemece Dairemiz bozma kararından sonra yapılan araştırma sonucu gelen yazı cevapları, davacının beyanı dikkate alınarak yeni bir gerekçe ile karar verildiği,