Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/1265 K.2016/21837

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 01.07.2013 tarihinde kadrolu işçi olarak işe başladığını, çalışmasının üretim elamanı olarak fesih tarihine kadar devam ettiğini, iş akdinin Kocaeli 4. Noterliğinin 15.05.2014 tarih, 10639 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile herhangi bir sebep bildirmeksizin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/I-II maddeleri gerekçe gösterilerek işveren tarafından feshedildiğini, 4857 Sayılı Yasa'nın 20. maddesi uyarınca iş akdi feshinin geçersizliğine ve müvekkilimizin işe iadesine,

işverenin müvekkilimizi işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın 6356 sayılı Sendikalar Kanunun 25. Maddesi uyarınca 1 yıllık ücreti tutarından az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine, boşta geçen süreler için fesih tarihinden işe başlayacağı tarihe kadar ücret takdirine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş yerinde toplam çalışma saatinin 1663 saat olduğunu, davacı işçinin, tüm çalışma döneminin 1/7 sini hiç çalışmamış, bu dönemi ise tamamıyla raporlu geçirdiğini, raporlu olduğu dönemin bitmesi akabinde de sıklıkla işe başlamadığını, davacı işçinin son raporlu olduğu dönem 16 iş gününü bulmakta olduğunu, bu ise 25/1. madde anlamında belirlenen süreyi aştığını, davacının, rapor süresi bitmesine ve iş başı yapması gerektiği halde işe gelmediğini, tüm aramalara rağmen de kendisine ulaşılamadığını, dolayısı ile haklı nedenle işverence davacının iş akdi feshedildiğini, davanın reddine karar verilmesini gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin son çare olma ilkesine uyulmadığı ve sendikal nedenlerle fesih yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Tefhim edilen bir kararda değişiklik yapılması 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’ na göre iki halde olanaklıdır.

Bu hallerden biri HMK. nun 304. Maddesinde düzenlenen “hükmün tashihi”, diğeri ise HMK. nun 305. Maddesinde düzenlenen “hükmün tavzihi”dir.

HMK. nun 304. Maddesinde düzenlenen “hükmün tashihi” yolu ile “ hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar” yine 304. Maddede belirtilen usul ile düzeltilebilir.

“Hükmün tavzihi” ise HMK. nun 305. Maddesindeki düzenlemeye göre hükmün açıklanması veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesidir. Tavzih usulü HMK. nun 306. Maddesinde düzenlenmiştir.

Bu açıklamalar karşısında Mahkemenin 13.10.2015 tarihli “ Tavzih” adı altındaki karar ile yaptığı hüküm fıkrasının 2 ve 3 nolu bentlerinin değiştirilmesi şeklindeki kararı HMK. nun 305/2. Maddesi ile “ hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” şeklindeki emredici düzenlemesine açıkça aykırıdır.

Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki delillerden davalı işverenin haklı neden olmaksızın ve sendikal nedenle davacının iş akdini feshettiği anlaşıldığından aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.