Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/12734 K.2017/7829

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 27.05.2013 tarihinde davalı işverenlikte baş uzman araştırmacı olarak belirli süreli iş sözleşmesi ile işe başlamış ve çalışmaktayken sözleşme süresi bitiminde 01.02.2014 tarihinde tekrar iş akdi yenilenerek 31.01.2017 tarihine kadar kendisi ile yeni bir sözleşme imzaladığını, davacının çalışmaya devam ederken 09.11.2015 tarihinde davalı işverenlik tarafından savunması alınmaksızın ve gerekçe belirtilmeksizin tek taraflı olarak sonlandırıldığını, feshin davacı işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan nedenlere dayandırıldığı bildirildiğine göre bunun davalı işveren tarafından kanıtlanması gerektiğini ileri sürerek, işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkil kurumda belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışmasına rağmen işe iade davacı açtığını, ama davacı belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı için işe iade davası açamayacağını, davacının açmış olduğu işe iade davasında samimi olmadığını, dava açan işçilerin çoğu da aslında gerçek bir çalışma iradesi olmamasına rağmen sırf tazminatları almak amacı ile dava açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin baştan beri belirsiz süreli kabul edilmesi gerektiği, 05.11.2015 tarihli fesih bildiriminde fesih nedeni “...hizmetinize ihtiyaç kalmadığından...” şeklinde belirtildiği, neden ihtiyaç kalmadığı, açık ve kesin bir şekilde gerekçelendirilmediği, söz konusu fesih nedeni kanunun aradığı anlamda açık ve kesin olmadığı ve feshin son çare olması gerektiği ilkesine uyulmadığı gerekçesiyle, feshin geçersiz kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı ...’ın 278 sayılı Yasa’ nın14/c maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 5 ve 6 numaralı bentlerinin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“5-Davalı ... 278 sayılı Yasa’ nın14/c maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, karar-ilam harcına hükmedilmesine yer olmadığına,