Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/12985 K.2018/21016

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince, davalı vekilinin duruşma talep etmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/11/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı.

2010 yılı Eylül ayı ile 09.05.2014 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını, en son maaşının net 2.500,00 TL. olduğunu, yemeklerin davalı işyerinden karşılandığını, aylık 1.000,00 TL. civarında tip aldığını, iş bu bahşişin işçi alacaklarının hesabında eklenmesi gerektiğini, davalı işyerinde hafta içi 08:00-18.00 saatleri arası, Cumartesi ise 08:00-22:30 saatleri arası çalışma olduğunu ancak kendisinin şef olarak çalışmaya başladığından itibaren davalı işyerinde hafta içi 7.30-8:00 gibi iş başı yapıp saat 23:00-24:00'e kadar çalıştığını, bu çalışmalarının karşılığı olan mesai ücretlerinin ödenmediğini,

davalı işyerinde genel sayım olduğu zamanlarda saat 8:00-24.00 arası çalıştığını, bir sonra ki gün eve gitmeden mesaisini tamamladığını, bu durumun her ay bir defa tekrarlandığını, 09.05.2014 tarihinde işten haklı bir neden olmaksızın çıkarıldığını ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, asgari geçim indirimi, bahşiş ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin, tespit edilen usulsüzlükleri ve sadakat borcuna açıkça aykırı davranışları nedeniyle 03.05.2014 tarihinde haklı neden ile fesih edildiğini, feshin usulüne uygun olarak yapıldığını, bahşiş ücretinin tazminat hesabında nazara alınamayacağını, davacının iddia ettiği fazla mesai saatlerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, davacı tarafın ihtirazı kayıt konulmaksızın imzaladığı bordrolara rağmen fazla mesai ücretinin hiç ödenmediği iddiasının kötü niyetli olduğunu,

işyerinde bahşiş uygulaması olduğundan iş bu ödemelerin Kanun ve Yargıtay kararları uyarınca fazla çalışma ödemesi olarak kabul edildiğini, davacının iş akdinin haklı nedenle sonlandırılması dolayısıyla davacının kıdem ve ihbar tazminatına da hak kazanamayacağını, haftalık tatil haklarından da yararlandığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının iş akdinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davalı işveren; davacının kasadan para aldığını, bu yönde diğer çalışanlara talimat verdiğini ve yine kasadaki paradan cep telefonu faturalarını ödettiğini, bu nedenlerle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı işverenin, iş akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini ispatlayamadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminat talepleri hüküm altına alınmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, söz konusu iddialara ilişkin olarak davacı hakkında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan ceza davası açıldığı ve mahkumiyetine karar verilip, kararın kesinleştiği saptanmıştır.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kabulüne hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.