Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/13166 K.2020/2020

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, depo sorumlusu olarak çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ve hafta tatili ücretlerinin ve hak etmiş olduğu ikramiye alacağının ödenmemesi gerekçesiyle iş akdini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ücret alacakları ve prim alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin davacı tarafından istifa iradesiyle sonlandırıldığını,davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğine ilişkin fesih bildirimindeki nedenlerden tümünü ispatlaması gerektiğini, davacıya iş yerinde çalışması sırasında 03.04.2014 tarihinde 5.460,00 TL'lik ödeme yapıldığını, bu ödemeden 2.342,61 TL 'nin geri ödenmediğini, bu nedenle takas mahsup talebinde bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davacı işçinin 01.10.2014 tarihli noterden düzenlenen fesih ihtarı ile işçilik alacaklarını istediği ve 4857 sayılı yasanın 24. maddesi gereğince iş akdini haklı neden iddiası ile sona erdirdiği sabittir. Davalı işveren ise davacı imzası olan personel acil para yardımı talep formu ve geri ödeme planı, para yardımı yazısını, banka kayıtlarını delil olarak bildirerek; cevap dilekçesinde davacının şirketten para yardımı talebinde bulunması üzerine kendisine 5.460,00 TL ödeme yapıldığını, ödeme planı uyarınca davacı işçinin bu aldığı paranın bir kısmını ödediği ve bir kısmını ise ödemediği bu nedenle şirkete 2.342,61 TL geri ödenmeyen kısmın takas ve mahsup edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen para yardımına ilişkin evrakların celp edilerek; davacının aldığı ve geri ödenmeyen para yardımı olup olmadığı değerlendirildikten sonra oluşacak sonuca göre davalının takas mahsup talebininin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile takas mahsup talebi değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: