Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/13328 K.2017/9011

Davacı vekili, davalı şirkette müvekkilinin 14/10/2014-25/05/2015 tarihleri arasında araç kiralama müdürü olarak çalıştığını, müvekkilinin 25/05/2015 tarihli fesih bildirim yazısı ile işten çıkarıldığını, öncelikle müvekkilin iş akdinin feshedilmesi hakkında savunmasının alınmadığını, kendisine basitçe yazılı bir bildirim yapılmakla yetinildiğini, fesih bildiriminin açıkça usul ve yasalara aykırı olduğunu, geçersiz ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespitini, müvekkilin işe iadesini ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkil şirkette 14/10/2014 tarihinde araç kiralama müdürü olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin haklı nedenle 25/05/2015 tarihinde feshedildiğini, davacıya iş akdinin hangi gerekçeyle feshedildiğinin 25/05/2015 tarihinde yazılı olarak bildirildiğini ve davacının ilgili fesih bildirimini bizzat aynı tarihte elden teslim aldığını, davacının işi düzenleme kurallarına uymadığını, görevini ihmal ettiğini, amirlerinin verdiği talimatlara ve iş sözleşmesine uymadığını, verilen görevleri yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işverenin fesihte yasal şartları yerine getirmediği ve açılan davayı sonuçsuz bırakmak için işçiyi işe davet ettiğine dair delille rastlanmadığı, her ne kadar yargılama devam ederken işverenin işçiyi eski eşine başlatma yönündeki çağrısına işçinin olumlu yaklaşmaması işe iade davasını olumsuz yönde etkilememeli ve işçinin işverenin çağrısına icabet etmemesinin işe dönme konusunda gerçek niyeti taşımadığı şeklinde yorumlanmaması şeklinde Yargıtay kararları mevcut ise de somut olayın gelişiminde davacının işverenlikçe kendisine yöneltilen işe başlama davetine uygun hareket etmeyişinin yapılan feshi geçerli hale getiren bir davranış olarak kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava açıldıktan sonra davacı işçinin işe davet edilmesi ve davacının davete rağmen işe başlamamasının görülen davaya etkisi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, işe iade talepli dava dilekçesinin davalıya 06.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalının 31.07.2015 tarihli ihtarname ile davacıya işe davet ihtarında bulunduğu ve ihtarnamenin 05.08.2015 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davacı asilin 20.10.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında yerine daha önce personel alındığı için davalının işe dönme davetini kabul etmediğini beyan ettiği, davalının sunduğu belgelere göre Bülent Arslan isimli işçinin davacının yerine 02.07.2015 tarihinde işe alındığı anlaşılmıştır.

Feshin geçersizliği kararı üzerine, işçinin on işgünü içerisinde işverene başvurmaması halinde işverence yapılmış feshin geçerli fesih haline geleceği ve işverenin sadece bu feshin hukuki sonuçlarından sorumlu olacağı 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21/5 maddesinde açıkça düzenlenmiş olup, bu halin uygulanması için kesinleşmiş işe iade kararının bulunması gerekir. Somut olay ise bu duruma uygun değildir.

Dosya içeriğine göre mevcut durum irdelendiğinde, davacı işçinin fesih sonrasında işe iade davası açtığı, işe iade davası devam ederken davalı işverenin davacıyı işe davet ettiği, davacı tarafından icabet edilmeyen davetin ise bu davet olduğu açıktır.

Bu durumda Mahkeme gerekçesinde de açıklandığı üzere Dairemiz uygulamasına göre, sözleşmenin feshi tek taraflı bozucu yenilik doğuran bir irade beyanı olup, karşı tarafa ulaştıktan sonra tek taraflı olarak geri alınması mümkün değildir. İşverence dava sırasında yapılan davet daha önce gerçekleştirilen feshi ortadan kaldırmaz.

Davet geçersiz feshi geçerli hale getirmeyeceği gibi, işverenin feshin geçersizliği davası devam ederken, işçiyi işe dava açtığı için davet etmesi, bir anlamda duruşma dışında davayı kabul anlamına gelmektedir. İşçinin açtığı davanın sonucunda işe iadeyi sağlama çabası yasal hakkıdır. Açtığı davada yargı kararı güvencesi ile işe başlatılmasını isteme hakkına sahip olan işçi daveti kabul etmek zorunda bırakılmayacağı gibi daveti kabul etmediği için açılan davada reddedilemez.

Belirtilen nedenlerle, Yerel Mahkemenin işçinin işe daveti kabul etmemesinin yapılan feshi geçerli hale getiren bir davranış olduğuna dair kabulü hatalı olup, davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca, Dairemizce hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

F) SONUÇ