Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/13643 K.2020/2228

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 28/09/1998-07/03/2014 tarihleri arasında davalı bankada çalıştığını, bu çalışmalardan başlangıçtan 01.04/2001 tarihine kadar olanlarının SGK statüsüne bu tarihten sonra olanların ise bankanın özel sandığı olan ... Bankası A.Ş. Emekli ve Yardım Sandığı Vakfına tabi olduğunu, 2001 yılına kadar sigortalılık kaydının bankaya taşeron hizmet sunan bir şirket üzerinde olduğunu, 15 yıl sigortalılık ve 3600 prim gününü doldurduğunu, Sosyal Güvenlik Kurumundan aldıkları yazı ile birlikte kıdem ve fazla çalışma alacaklarının ödenmesini içeren ihtar keşide ettiklerini, iş akdini 07/03/2014 tarihinde tek taraflı ve haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla çalışma alalacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının istifa dilekçesinde verdiği anda dilekçede böyle bir açıklamanın bulunmadığını, sonradan noter kanalıyla gönderilen ihtarnamenin ikinci fesih beyanı olduğundan usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının bankadan ayrıldıktan sonra başka bir işyerinde çalışmaya başlamış olmasının, işçinin iradesinin emeklilik yaşını beklemek olmadığını gösterdiğini, fazla mesai alacağının bulunmadığını, alacağı bulunsa dahi zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı olarak 1475 sayılı Kanunun 14/1-5 maddesi gereğince feshettiği, kıdem tazminatın ve yapmış olduğu fazla mesailer karşılığı fazla mesai ücreti almaya hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı fazla çalışma alacağı bulunduğunu iddia etmiş ve tanık deliline dayanmıştır. Dinlenilen tanıklardan ... 2000-2008 tarihleri arasında davacının birlikte çalıştığı tanık olup diğer tanık ise davacının babasıdır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 04.06.2009-05.12.2009 tarihleri arasında doğum izninde, 05.12.2009-06.01.2010 tarihleri arasında ücretsiz izinde olduğu tespit edilerek, fazla çalışma alacağı 06.01.2010-20.05.2013 tarihleri arası için hesaplanmıştır.

Davacının fazla çalışmasının hesaplandığı 06.01.2010-20.05.2013 tarihlerine ilişkin tanığı ya da bir delili yoktur. Babası olan tanık işyerinde çalışmadığından çalışma düzenini bilecek durumda değildir. Bu nedenle davacının fazla çalışma yaptığını usulünce ispatlayamadığı anlaşıldığından, bu talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: