Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/14299 K.2020/3132

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, 30/07/2013 - 27/10/2013 ve 27/11/2013-21/09/2014 tarihleri arasında satış danışmanı olarak davalı işyerinde çalıştığını, aylık son net maaşının 1.600 TL olduğunu, 300 TL yemek 100 TL yol ücreti aldığını haftanın 2 günü 10:00-18:00 ya da 14:00-22:00 ve haftanın 4 günü 10:00-22:00 saatleri arasında fazla çalışma yaptığını ancak ücretlerinin ödenmediğini, ulusal bayram genel tatil günlerinde de çalışmasına rağmen bu çalışmalarının karşılığının da ödenmediğini iddia ederek; fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 30/07/2013 - 21/09/2014 tarihleri arasında davalı şirkette vasıfsız eleman olarak çalıştığını, davacının istifa ederek iş sözleşmesini feshettiğini, aylık net ücretinin 1.135,50 TL olduğunu, bordrolarının imzalı olduğunu, iddia edilen saatler arasında fazla mesai yapılmadığını, vardiyalı çalışıldığını, bu durumun haftalık çalışma çizelgelerinden de anlaşılacağını, ulusal bayram genel tatillerde çalışılmadığını, çalışılırsa ücretinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dosyadaki bilgi ve belgeler ve özellikle davacı ile davalı tanık beyanları dikkate alındığında davacı işçinin son aylık net ücretinin 1.600,00 TL net, 2.233,00 TL brüt olduğu şeklindeki iddiasını ispatlamasına rağmen davacının son brüt ücretinin 1.135,50 TL olarak kabulü hatalıdır.

3- Davacının yatırdığı 25,20 TL peşin harç, 3,80 TL vekalet harcı ve 100,00 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 129,00 TL harcın davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, davacının yaptığı harç masraflarının kabul ve redde göre oranlanamayacağı gözden kaçırılarak davacı tarafından yatırılan bu harçların yargılama giderlerine katılarak kabul redde göre oranlanması hatalıdır.

4- Davacı tarafından talep edilen ve mahkemece hüküm altına alınan ulusal bayram genel tatil alacağının yasa gereği faiz türü, en yüksek banka mevduat faizidir. Talep de bu şekildedir. Bu durumda bu alacağa en yüksek banka mevduat faizi işletilmesine karar verilmesi gerekirken yasal faizi aşmamak kaydı ile en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi de ayrıca hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: