Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/14313 K.2020/2999

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili , davacının 27.04.2005 ile 22.08.2013 tarihleri arasında davalı işverenlikte vardiya sorumlusu olarak çalıştığını, davalı işveren tarafından 26.08.2013 tarihli tebliğ belgesi ile 20.07.2013 tarihi itibarı ile çıkışının verildiğinin bildirildiğini, davacının aylık net ücreti 960,01 TL iken 2012 yılı 6. ayından itibaren en son aylık net 708,33 TL ücret yatırıldığını, kendisinin yerine gelen vardiya amirine ise 1.300,00 TL ücret verildiğini, davacıya 550,00 TL civarında eksik ödeme yapıldığını, fazla çalışma yapmasına rağmen bir dönem ödeme yapılmadığı ve bir kısmı için ise eksik ödeme yapıldığını,

davacının son aylarda güvenlik görevlisi olarak çalıştırıldığını ve işten ayrılması için mobbing uygulanarak iş akdinin işverence kötüniyetle feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ; ücret niteliğindeki talepler için zaman aşımı itirazında bulunduklarını, davacının müvekkili işyerinde 27.04.2005 - 20.07.2013 tarihleri arasında vardiya sorumlusu olarak çalıştığını, son ücretinin 570,22 TL olduğunu, davacının müvekkili şirketin ... projesinde güvenlik görevlisi olarak çalışmakta iken çalışma koşullarında işyeri değişikliği yapmaya mecbur kaldığını, zira davacının müvekkili şirketin müşterisi konumunda bulunan ...

Holding'in çalışma prensibine ve talimatlarına aykırı davrandığını, giymesi gereken özel güvenlik görevlisi kıyafetini giymediğini, disiplinsiz davranışlarda bulunduğunu, bu konuda kendisine yapılan müteaddit uyarıları dikkate almadığını, bu nedenle müşteri şirketin davacının görevine devam etmesini istemediğini, davacının iş sözleşmesi ve taahhütname gereği işverenin diğer işyerlerinde görev yapmayı kabul edilmiş olduğunu, bunun üzerine özlük hakları ve ücretinde bir değişiklik yapılmaksızın 17.07.2013 tarihinde Monroe projesinde vardiya sorumlusu olarak görevlendirildiğini,

davacının görevlendirme formunu tebliğden imtina etmesi üzerine aynı yazının davacının posta adresine gönderildiğini, anılan yazının tebliğine rağmen davacının yeni görev yerinde işbaşı yapmadığını, bununla ilgili mazeret de bildirmediğini, bunun üzerine iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, yapılan feshin haklı olduğunu, işyerinde fazla mesai yapılmadığını, istisnai olarak yapılan fazla çalışma ücretlerinin bordrolara tahakkuk ettirilerek banka kanalıyla ödendiğini, işyerinde hafta sonları ile genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, yine istisnai olarak yapılan çalışma ücretlerinin ödendiğini,

davacıya tüm izinlerinin kullandırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı, davalı işyerinde iki gün gündüz, iki gün gece, iki gün istirahat şeklinde 12'şer saatlik vardiyalarda çalışmaktadır. Bilirkişi fazla mesai hesabı yaparken dört haftalık periyodu dikkate almıştır. Ancak bu isabetli değildir.

Şöyle ki davacının çalışma sistemine göre başlangıçtaki duruma dönmesi ancak altı hafta çalıştıktan sonra yedinci haftanın başında olmaktadır. Davacının çalışma sisteminde ilk dört hafta haftalık 7.5 saat fazla mesai yaptığı doğrudur. Ancak 5. ve 6. haftalarda 4 gün çalışmakta olup haftalık 45 saati aşan çalışması yoktur. 5. ve 6. haftalardaki fazla mesai sadece gece çalışmasından kaynaklı ve 6'şar saattir.

Sonuç itibariyle davacının davalı işyerinde 6 haftalık periyotta ilk 4 hafta haftalık 45 saati aşan haftalık 7.5 saat fazla mesaisi ve 5. ve 6. haftalarda ise haftalık 45 saati geçmediği halde sadece gece çalışmasından kaynaklı haftalık 6 saat fazla mesaisi mevcuttur.

Haftalık 45 saati aşmadığı halde sadece gece çalışmasından kaynaklı 5. ve 6. haftalar için yapılacak fazla mesai hesabı fazla mesainin zamsız kısmı maktu ücret içinde ödendiğinden sadece zamlı ödemesi gereken kısım için yani 0.50 katsayı ile, ilk 4 haftadaki fazla mesai hesabı ise 1.50 katsayı ile olmalıdır. Mahkemece davacının fazla mesaisinin her hafta için 13.5 saat kabulü ile bütün haftalar için 1.50 katsayı ile hesaplanıp buna göre hüküm altına alınması hatalıdır.