Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/14498 K.2020/3797

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankada 23.11.2007 - 27.11.2012 tarihleri arasında en son portföy yöneticisi olarak çalıştığını, davacının hafta içi 08,00 - 20.00 / 21.00 saatleri arasında çalıştığını, ayda 2 veya 3 cumartesi 10.00 - 16.00 saatleri arasında çalıştığını, davalı bankada haftalık çalışma süresinin 40 saat olduğunu ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, 2011 mart ayında 1,5 - 2 aylık ücret kadar ödenmesi gereken 2010 jestiyon priminin ödenmediğini iddia ederek; fazla mesai ve jestiyon primi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkil bankada çalışma saatlerinin 09.00 - 18.00 saatleri arası olduğunu, 12.30 - 13.30 saatleri arasında ara dinlenme yapıldığını, müvekkil banka çalışma saatlerini gösteren tabelanın şube içerisinde personelin görebileceği şekilde asılı olduğunu, bunun yanı sıra fazla çalışma ücretine hak kazanabilmesi için kural olarak fazla çalışmanın işverence istenmesi gerektiğini, davacının müvekkil şirkette sahip olduğu unvan karşısında fazla mesai ücreti alan grupta olmadığını, jestiyon primini de hak etmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai hesap tablosu incelendiğinde davacının kullandığı yıllık izin sürelerin dışlanmadığı ve hesaplamaya hatalı olarak dâhil edildiği görülmektedir. Fazla mesai hesabında işçinin yıllık izinde olduğu sürelerin dışlanması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: