Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/14505 K.2020/3398

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili , davacının 19.05.2010 tarihinden 01.07.2012 tarihine kadar "ayakçı" şifalıyla kesintisiz olarak çalıştığını, davacının maaşının sigorta kayıtlarında asgari ücret olarak görünse de esasen parça başı ücretle çalıştığını, davacının iş ilişkisinin davalı şirketçe 01.07.2012 tarihinde haksız ve usulsüz bir şekilde feshedildiğini, davacının hafta içi genellikle 08.30-19.00 saatleri arasında mesai yaptığını, siparişlerin yoğun olduğu Temmuz başından nisan ayına kadar ise Cumartesi ve Pazar günleri 08.30-17.00 saatleri arasında çalıştığını, yoğun olan bu dönemlerde Pazar günleri ayda bir kereye mahsus olarak çalışmadığını,

davacının çalıştığı süre boyunca yıllık ücretli izin kullanmadığını, davacının dini bayramlar hariç resmi, tatil günleri de çalıştığını, iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla. 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 750,00 TL ihbar tazminatı, 750,00 TL fazla mesaî ücreti, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 250,00 TL ulusal bayramlar ile genel tatil çalışma ücreti olmak üzere toplam 3.250,00 TL alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı ...'ın 19.05.2010 tarihinde davalı şirkette ayakçı olarak parça başı usulü çalışmaya başladığını, davacının bu çalışmasının 31,07.2012 tarihine kadar sürdüğünü, davacının iş akdinin 31.07.2012 tarihinde ihbar süresi gözetilerek fesih bildirimi yapılmak suretiyle feshedildiğini, davacının davalıyı ibra ettiğini, davacının aynı gün, yapılan tebliğ üzerine iş arama iznini toplu olarak kullanmak istediğine dair beyan verdiğini, dolayısıyla davacının davalı şirketten ihbar tazminatı talebinin haksız, ve dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının hizmet sözleşmesinin 19/05/2010-31/07/2012 tarihleri arasında 2 yıl 2 ay 13 gün ayakçı sıfatıyla kesintisiz olarak çalıştığı, net ücretinin 2.340,00 TL olduğu, taraflar arasındaki belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının ayrıca fazla mesai, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti talebinin de bulunduğu, dinlenen tanık beyanlarında da davacının fazla mesai yaptığı, davacının yemin beyanı da göz önüne alınarak yıllık izin ücreti ve tanık beyanı da göz önüne alınarak davanın genel tatil ücretlerine hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ücret miktarına ilişkin taraflar arasında ihtilaf vardır.

Davacı dava dilekçesinde ücret miktarı belirtmeden parça başı ücretle çalıştığını beyan etmiştir. Davacının yaptığı işle aynı işi yapan fesih tarihleri benzer olup, aynı davalıya karşı açılan ve dosyaları dairemizin incelemesinden geçen emsal nitelikteki 2014/21603 esas ve 2014/404 karar ve 2016/15204 esas ve 2020/3397 karar sayılı dosyalarda ücretin ortalama net 1.850 TL olarak kabul edildiği anlaşılmıştır. Tanık beyanlarına göre parça başı ücretle çalıştığı kabul edilen davacının ücret ortalamasının aylık net 2.268.61 TL olduğunun kabulü ile karar verilmesi hatalıdır. Tüm hak ve alacaklar aylık net 1.850 TL. ücret üzerinden belirlenmelidir.

F) Sonuç: