Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/14517 K.2020/4431

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 31.03.2006 tarihinde davalı asıl işverenin alt işvereni olan muhtelif şirketlerden birinin işçisi olarak ... ’ndeki işyerinde çalışmaya başladığını, alt işverenlerin isim değişiklikleri sırasında da yine asıl işveren ...’ya bağımlı olarak çalışan müvekkilinin iş akdinin 27.11.2013 tarihinde tazminatsız olarak feshedildiğini, Kocaeli 3. İş Mahkemesinin 2013/559 Esas sayılı dosyası ile işe iade davasının görüldüğünü ve bu davada Yargıtay tarafından feshin geçerli nedene dayandığından bahisle hükmün bozularak ortadan kaldırılması ile davanın reddine karar verildiğini, bu haliyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı ile arasında hiçbir zaman hizmet ilişkisi kurulmadığını, davacının yüklenici firmalarda çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi açtığı bu davada ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuş, fiilen çalıştığı işyerinde asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığını başlangıçta ileri sürmemiş ancak emsal dosyada alınan bilirkişi raporu doğrultusunda muvazaa ihtimaline göre ilave tediye ücreti tazminata esas ücrete eklenmek suretiyle istek konusu ihbar ve kıdem tazminatları hesaplanıp hüküm altına alınmıştır.

Dairemizce aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan 2016/26733 E. sayılı dava dosyasında da ilk derece mahkemesi tarafından asıl-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığı kabul edilmemiş ve temyize konu dosya içinde bulunan delillerden asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu ortaya konulamamıştır.

Davacının ihbar ve kıdem tazminatlarının kabulü dosyadaki delil durumuna göre yerinde ise de, asıl-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığı gerekçesiyle ilave tediye ücretinin tazminata esas ücrete dahil edilmesi hatalıdır. Kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: