Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/14773 K.2020/3753

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverene ait iş yerinde 27/10/2000-20/11/2013 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, ağır vasıta şoförü olarak görev yaptığını, aylık ücretinin net 1.625,00 TL olduğunu, dini bayramlarda 300,00 TL yardım yapıldığını, yol ve yemek yardımı verildiğini, yemek vakti iş yeri dışında olan şoförlere ayrıca 15.00 TL yemek parası verildiğini, davalı işverene ait iş yerinde iki ağır vasıta şoförü bulunduğunu, dönüşümlü olarak 2 ay davacı işçinin Düzce ilindeki fabrikaya gittiğini, takip eden 2 ay boyunca da İstanbul içi ve diğer yerlere gidip geldiğini,

davalı işverenin adresini Ataşehir'den Tuzla Birlik Sanayi Sitesine taşıdığını, davacı işçinin Düzce'ye gittiği günlerde iş yerine dönüşünün gece 23.00 ı bulduğunu, durumun davalı işverene iletildiğini, davalı işverene iletildiğini, davalı işverenin o saatte servisin davacı işçi için hazır aleyhine çalışma şartlarının ağırlaşması anlamına geldiğini ve davacı işçinin bu durumu kabul etmeyerek iş sözleşmesini feshettiğini, davacı işçinin aylık net ücretinin 1.625,00 TL olduğu halde, SGK'ya 1.250,00 TL olarak bildirildiğini, maaş bilgilendirme fişlerinde davacı işçinin yaptığı fazla çalışmalarında yazıl olduğunu,

ancak fazla çalışma ücretlerinin hesaplanmasında normal ücretlendirme uygulandığını, % 50 zamlı hesaplama yapılmadığını, fazla çalışma ücretlerinin de SGK ya bildirilmediğini, eksik ödenen fazla çalışma ücretinin bulunabilen bilgilendirme fişlerine göre 9.076,00 TL olduğunu, davacı işçinin kullanmadığı yıllık ücretli izin süresinin 138 gün olduğunu bu nedenle haklı nedenle davacı işçi tarafından iş sözleşmesinin feshedildiğini , ihtarnameden sonra davacı işçinin hesabına davalı tarafça maaş ödemesi adıyla 6.515,94 TL ödeme yapıldığını, gönderilen paranın 1.100,00 TL si maaş alacağına,

kalanı ise fazla çalışma ücretine mahsup edilerek bu davanın açıldığını beyanla kıdem tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili , davacı işçinin taleplerine ilişkin olarak 5 yıllık zaman aşımı definde bulunduklarını davacı işçinin, davalı işverene ait grup şirketlerde 27/10/2000-22/11/2013 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, şoför olarak görev yaptığını, son aylık ücretinin brüt 1.625,00 TL olduğunu, davacı işçinin 18/11/2013 tarihinde yaşlılık aylığı almak için yaş dışında aranan diğer koşulları tamamladığını, yaşının dolmasını çalışmadan bekleyeceğini belirterek , kıdem tazminatı talebinde bulunduğunu, SGK dan yapılan sorgulamada davacı işçinin bu durumda olmadığının anlaşıldığını,

kendisine durumun bildirilerek kuruma müracaat edebileceğinin hatırlatıldığını, davacı işçinin 19/11/2013 tarihinden itibaren iş yerine gelmediğini, 22/11/2013 tarihinde de iş sözleşmesini feshettiğini davalı işverene bildirdiğini, iş yerinin taşınmasının, davacı işçi yönünden aleyhe esaslı bir değişiklik olmadığını, davacı işçinin şehir trafiğine girmemesi nedeniyle işinin kolaylaştığını, eski iş yerinde de yeni iş yerinde de zaten servis kullanılmadığını, kaldı ki araçların halen eski iş yerine gönderildiklerini davacı işçinin 4857 sayılı İş Kanununun 26. maddesindeki 6 günlük süreye de uymadığını,

davacı işçinin ücretlerinin SGK ya tam olarak bildirildiğini, davacı işçinin yıllık ücretli izinlerini kullandığını, kullanmadığı izinlerin ücretlerinin ise Kasım - 2013 bordrosu ile birlikte sözleşmenin feshinden sonra davacı işçiye ödendiğini, fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi dava dilekçesinde fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek bu yönde talepte bulunmuş, aynı dilekçede fesihten sonra toplam 6.515,94 TL maaş açıklamasıyla yapılan ödemenin 1.100,00 TL'sinin ücret, kalan kısmının fazla mesai olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi hesap raporunda tanık beyanlarına göre fazla mesai hesaplanmış ancak davacının kabulünde olan ödeme tutarı mahsup edilmemiştir. Bilirkişi raporu doğrultusunda mahkeme tarafından karar verilmiş olmakla fesihten sonra ödendiği davacının kabulünde olan 5.415,94 TL fazla mesai ödemesinin gözetilmemesi hatalıdır. Yapılan ödeme tutarı indirimden sonra hak kazanılan miktardan daha yüksek olduğundan fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: