KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/14814 E., 2020/3209 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2020
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının davalı işverenliğin değişik mağazalarında 20/08/2010-19/06/2013 tarihleri arasında depo elemanı olarak engelli kontenjanında çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek; ihbar tazminatı, genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; hüküm altına alınan genel tatil ücreti bakımından, dava dilekçesinde yasal faiz talep edildiğinden, taleple bağlılık ilkesi gereğince bu alacak kalemi için yasal faizi geçmemek kaydı ile en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi gerekirken, doğrudan en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, genel tatil ücretine ilişkin 2 numaralı bendinin çıkartılarak yerine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/14814, K. 2020/3209, 27 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama